Sherry herboren: Bodegas Viuda de Manjón vernieuwt het imago

“Sherry – dat dronk oma toch vroeger?” Die openingszin bracht Pablo García de León aan het lachen. Als zesde generatie van Bodegas Viuda de Manjón hoort hij het voortdurend. Maar na een tasting door zijn collectie moet ik bekennen: ik zat volledig naast sherry. Dit is geen nostalgische wijnstijl maar een familie die 175 jaar erfgoed herbouwt met moderne ambitie.

Een 175 jaar lang vrouwelijk geleide erfenis

Wat direct opviel: deze bodega staat sinds de oprichting onder vrouwelijk leiderschap. Pedro Manjón en zijn vrouw Leona Mergelina richtten het in 1846 op in Sanlúcar de Barrameda. Toen Pedro kort daarna overleed, deed Leona het onvoorstelbare; zij transformeerde de onderneming in een gerenommeerde producent binnen de Marco de Jerez. Vandaar de naam “Viuda de Manjón”.

Na drie generaties verkocht de familie aan González Byass, maar behield de wijngaarden. Bijna een eeuw lang groeide men daar druiven voor anderen. Vijf jaar geleden kocht Pablos moeder, de vijfde generatie, het merk terug. Nu heroveren zij hun positie in sherries renaissance onder de internationale merknaam Leaena – Latijn voor leeuwin.

Het familiebedrijf beheert 20 hectare verdeeld over twee prestigieuze pagos: Miraflores in Sanlúcar en Espartina in Jerez. Deze wijngaarden groeien in albariza; die opvallend witte, krijtige grond die als een spons werkt, zonlicht weerkaatst en kostbaar vocht vasthoudt tijdens Andalusische brutaliteit.

Vier sherries, vier verhalen

Tijdens onze digitale tasting loodste Pablo me door hun kernassortiment. Ik zal eerlijk zijn over wat werkte en wat niet.

Fino Leaena demoleerde mijn aannames direct. Dit is geen basis-fino voor bij. Het betreft hier een gefineerde cuvée van gemiddeld 6,5 jaar, gebotteld uit vijf verschillende soleras. Beter nog: hij combineert wijnen uit Sanlúcar – met die heerlijke maritieme zoutinslag – met Jerez, voor droogere structuur. De biologische rijping onder flor, dat beschermende gistlaagje, creëert ongekende complexiteit. Ineens begreep ik waarom sommeliers enthousiast over fatsoenlijke sherry spreken.

Oloroso Leaena werd mijn instant favoriet. Met een gemiddeld rijpingsjaar van 16 jaar levert deze oxidatief rijpe schoonheid – zonder flor dus, puur door luchtcontact – kracht zonder brutaliteit af. Pablo zei het mooi: “Wees niet bang voor de sterke neus en donkere kleur. In de mond voelt het heel zijdeachtig en elegant.” Hij overspeelde niet. Mijn kritiek echter: zelfs uitzonderlijke oloroso’s als deze kampen met prijsstrategie. Kwaliteitsbottels blijven in veel markten ondergewaardeerd.

Amontillado Leaena combineert het beste van beide werelden. Begint als fino onder biologische bescherming, daarna gesterkt om de flor te stoppen en oxidatief door te rijpen als oloroso. De zeven-jaars blend levert klassieke walnoottonen en oxidatieve diepte, met resterende zoutfrisse. Dit is wellicht de laagste drempel voor sherryskeptici, hoewel ik persoonlijk de dramatische intensiteit van de oloroso miste.

Cream Leaena toont hun poging een vaak middelmatige categorie op te tillen. Gebouwd op dezelfde 16-jarige oloroso, aangevuld met Pedro Ximénez voor zoetheid; onmiskenbaar vakwerk. Ik moet frank zijn: cream sherry problematiseert mij. Ik hou van boterdoog of intens zoet nagerecht (geef me 300-400 gram restsuiker!). Dit grijze midden voelt compromis, zelfs perfect uitgevoerd. Pablo heeft gelijk dat de meeste creams commerciële troep zijn; dit staat daarbovenuit.

Wat maakt deze verschillend?

Voorbij het solera-systeem gaat het om terroir. Die albariza-grond is niet alleen visueel indrukwekkend; zij vormgeeft fundamenteel het karakterprofiel. Met oude wijnstokken (sommige 30-35 jaar) en nieuw beplante percelen, experimenteert de familie terwijl consistentie behouden blijft.

Het interessante: wat komt er?

Pablos meest intrigerend project: vino de pasto. Ongerekte, stille witte wijnen van Palomadriven – momenteel buiten de officiële Jerez-benaming, maar potentieel sherries toekomst. Lager alcoholgehalte, terroir-gericht, toegankelijk voor jonge drinkers die nooit traditionele sherry proefden? Dat is innovatie en opwindende wijnbouw tegelijk.

“Dit is de eerste stap om mensen aan sherry te introduceren,” legde Pablo uit. Hij voelt iets aan.

Kijk de volledige aflevering

Ik spendeerde ruim 30 minuten met Pablo over biologische versus oxidatieve rijping tot cocktail-toepassingen (Fino Margarita, iemand?). Bekijk de volledige Sparks by VinoVonk-episode.

Dus: moet je deze proberen?

Absoluut, maar met realistische verwachtingen. Sherry is niet voor iedereen, en dat is oké. De fino en oloroso imponeerden vooral, terwijl de cream, ondanks vakmanschap, zoet-wijngroepen niet zal bekeren. Kwaliteit telt enorm in deze categorie; veel producenten najagen volume boven excellentie.

Bodegas Viuda de Manjón toont: als een familie 175 jaar kennis in elke fles investeert, gebeurt magie. Zelfs deze voormalige sherryskepticus vertrok overtuigd.

Deze wijnen vind je via Anfors Imperial in Nederland: https://www.anfors-imperial.com/producenten/spanje/viuda-de-manjon/

Voor andere markten contacteer direct het wijnhuis: https://www.leonasherry.com/

Dank aan Anfors Imperial voor het sponsoren van deze Sparks by VinoVonk-aflevering.