Rioja Vega 1882 Rosado: een Spaanse rosé met modern accent

Niet de Spaanse rosé die je verwacht. Dat dacht ik bij de eerste slok.

De donkerrode, fruitige rosado uit Rioja kent iedereen — dieproze, vol, met de tannines van een lichte rode wijn. De Rioja Vega 1882 Rosado loopt een andere route. Bleek zalm in het glas, witte bloemen op de neus, rond, fris en kruidig op het gehemelte. Dit is Rioja Moderna, en het werkt.

Bodegas Rioja Vega stuurde me een fles om te proeven. Hieronder waarom dit type rosé aandacht verdient.

De fles in feiten

De wijn is honderd procent Garnacha uit Finca La Real, een perceel van 2,6 hectare op 370 meter hoogte. De wijnstokken zijn 25 jaar oud, geplant op leem tot zandleem. Die hoogte en bodem zijn cruciaal: ze leveren druiven met natuurlijke zuurgraad en aromatische verfijning, in plaats van het zware fruit dat lager-gelegen Garnacha vaak geeft.

Geoogst in de vroege ochtend, om de druiven koel naar de kelder te brengen. De most loopt vrij uit de druiven — de zogenaamde drainage-techniek, met minimaal schilcontact. Geen pers, geen druk, alleen zwaartekracht. Statische klaring bij lage temperatuur, daarna drie weken fermentatie op 15°C. Lichte filtering, gebotteld op 27 februari 2024.

Dit is precies hoe een moderne rosé in Provence-stijl gemaakt wordt, en hoe de Rioja-rosé zich heeft verschoven sinds de wettelijke wijziging in 2017 die de bleekrosé toestond binnen de DOCa.

In het glas

Bleek zalm met heldere randen. Niet de dieproze van traditionele rosado, niet zo bleek als sommige Provence-stijlen. Een tussenkleur die zegt: “ik ben mezelf.”

Neus — Witte bloemen openen, met acaciabloesem als duidelijkste signaal. Daarnaast komen anijs en venkel naar voren — de kruidige toon die deze wijn zijn karakter geeft. Aardbei en framboos liggen eronder, met een vleugje braam dat extra diepte geeft. Geen overweldigend fruit, geen zoete bonbonneus.

Mond — Vol en fris tegelijk. De zuurgraad is medium en goed gepositioneerd; niet die scherpe Sancerre-strakheid, maar wel genoeg om de wijn uit te lijnen. Geen tannines van betekenis. Frambozen en aardbeien wisselen af met kaneel, anijs, venkel en een vage vanille-acaciaboog. De afdronk is lang voor de stijl en blijft kruidig hangen.

Wat dit doet werken

Drie dingen samen.

Eén: Garnacha op hoogte. Lager-gelegen Garnacha geeft snel zware, alcoholische wijnen met opdringerig rood fruit. Op 370 meter blijft de natuurlijke zuurgraad behouden en ontwikkelt het aromatische profiel verfijning in plaats van overrijpheid.

Twee: drainage zonder pers. Door alleen vrijloop-most te gebruiken, mist de wijn de fenolische ruwheid die uit persen komt. Het resultaat is fluwelig in plaats van bitter aan de afdronk.

Drie: oude wijnstokken. 25 jaar is genoeg om wortelsystemen diep te laten gaan, voor concentratie zonder dat je daar zware extractie voor nodig hebt.

Spijscombinatie

Deze rosé wil niet jouw aperitief alleen zijn — hij kan een hele lichte maaltijd dragen. Geserveerd op 8–10°C werkt hij bij gerookte zalm met dille, een eenvoudige zomersalade met geitenkaas en perzik, gegrilde kip met kruiden, of paella aan zee. Voor wie kruidiger wil: Aziatische kruidentongstrelers met basilicum en limoen, of Marokkaanse tagine met kip en gepekelde citroen.

Vermijden: stevige rode vleesgerechten of zware roomsauzen. Deze wijn is niet voor vechten gemaakt.

Het verdict

De 1882 Rosado is wat Rioja Moderna voor mij betekent in één fles. Een traditiehuis (gefirmeerd in 1882) dat een eigentijdse rosé maakt zonder zijn ankerpunt los te laten. De Garnacha-basis blijft Spaans van karakter, maar de stijl spreekt hedendaags publiek aan dat verfijning verkiest boven volume.

Voor een rosé die meer wil zijn dan een terraskleur, en voor wie Rioja kent maar de moderne kant ervan nog niet heeft geproefd, is dit een uitstekende kennismaking.

Met dank aan Rioja Vega voor de fles. Mijn beoordeling is volledig onafhankelijk.

Meer over het wijnhuis: riojavega.com