Gusbourne: Engels mousserende wijn op wereldniveau
Gusbourne's Fifty One Degrees North haalde plek twee in de Wine Enthusiast Top 100. Laura Rhys MS over Kent, Sussex, eigen druiven en de vier kernwijnen.

Wine Enthusiast zette Gusbourne’s Fifty One Degrees North op plek twee van zijn jaarlijkse Top 100, en volgens Laura Rhys van Gusbourne was het ook de hoogst geplaatste mousserende wijn op die lijst. Volgens Laura haalde nooit eerder een Engelse wijn de Top 100. Ik sprak Laura voor Sparks by VinoVonk en proefde vier flessen uit de vaste collectie. Wat Gusbourne over zichzelf vertelt, staat in dit stuk op haar naam.
Eigen druiven, alleen jaargangwijn
Andrew plantte de eerste stokken in 2004, met als doel wijn te maken die zich met de beste ter wereld kan meten. De eerste jaargang was 2006. Gusbourne koopt geen druiven in en maakt alleen jaargangwijn, zonder non-vintage. Volgens Laura kwam dat eerst uit noodzaak: er was nog geen wijn over om als reservewijn opzij te zetten. Later bleven ze erbij omdat ze elk jaar hun wijngaarden wilden laten zien.
Het gaat om 60 hectare in Kent en 30 in Sussex. Dat klinkt als veel, maar de stokken staan ver uit elkaar, op twee bij één meter, zodat er licht en lucht tussen de rijen komt. Daarbij houden ze de opbrengsten laag.

Klei in Kent, krijt in Sussex
De wijngaarden in Kent liggen zo’n tien kilometer van het Kanaal, op ongeveer 40 meter hoogte, in wat Laura de warmste en droogste hoek van het land noemt. De bodem is klei en zand, en daar komen volgens haar de rijpheid en het gewicht vandaan die de huisstijl bepalen. In Sussex, ongeveer tien jaar later aangekocht, liggen de stokken hoger en op krijt. Dat fruit geeft strakkere zuren en meer precisie.
Beide streken liggen in het Parijse bekken, net als Champagne. Engeland is wel koeler en maritiemer. Volgens Laura voelt het fruit in Engelse wijn luchtiger en hebben de gistige tonen soms meer tijd nodig om zich te laten zien.

In de wijngaard staan zo’n 40 klonen, vooral uit Bourgondië en Champagne. Elk blok wordt apart gevinifieerd, wat per jaargang ongeveer 200 basiswijnen oplevert. Laura beoordeelt die samen met hoofdwijnmaker Mary en twee collega’s, hooguit 15 per ochtend omdat de zuren dan nog zo hoog zijn. De uiteindelijke blend bepaalt Mary.
Het assortiment
De Brut Reserve 2019 bestaat uit 62 procent Chardonnay, 28 procent Pinot Noir en 10 procent Pinot Meunier. In elke blend zit 8 tot 12 procent wijn uit houten vaten, vaak oud hout, voor het mondgevoel. Ik proefde hem rijk en vol, niet heel complex maar heel toegankelijk, met lagen zuur die door die rijkdom snijden. De Blanc de Blancs 2018 is pure Chardonnay. Ik proefde lemon curd met marsepein, een zeebries en zoete kruiden, die Laura toeschrijft aan de warme jaargang 2018. De Blanc de Noirs 2018 is alleen Pinot Noir. Op de neus is de Blanc de Blancs voor mij een koekjesfabriek, de Blanc de Noirs een bos na de regen.

De Rosé 2018 is vooral Chardonnay, met 23 procent Pinot Noir en 18 procent Pinot Meunier. De kleur komt van vier à vijf procent stille rode Pinot Noir uit vat. Laura zet de Brut Reserve bij gebakken coquilles, de Blanc de Blancs bij zeevruchten met citroen-botersaus en de Blanc de Noirs bij wagyu of geroosterde pompoen.
Bovenin staat Fifty One Degrees North, van Chardonnay en Pinot Noir, alleen uit de beste blokken en alleen in de beste jaren. De huidige jaargang is 2016. Daarnaast is er een late-disgorged reeks en kwam er onlangs een Oak Reserve uit, een Blanc de Blancs die volledig op hout is gemaakt. Die heb ik geen van beide geproefd.
Een Master Sommelier aan tafel
Laura Rhys is een van de circa 300 Master Sommeliers wereldwijd. Ze werkte zo’n twaalf jaar als sommelier, onder meer als hoofdsommelier in een Londens sterrenrestaurant, en kwam in 2015 bij Gusbourne.

“Wijnmakers en sommeliers proeven heel anders,” vertelde ze me tijdens onze opname voor Sparks by VinoVonk. “Ze komen er vanuit een heel andere positie.”
Wat ik wel en niet weet
Een deel van wat hier staat, is de lezing van de maker. Ik proefde van elke wijn één fles, niet blind en niet naast champagne, en prijzen kwamen in het gesprek niet aan bod. Laura is zelf voorzichtig over lang bewaren: de Blanc de Blancs houdt het langst, de andere kunnen vijf tot tien jaar, maar na twintig jaar krijg je minder bubbels en meer noten, en dat is niet voor iedereen. Biologisch werkt Gusbourne niet; met zoveel vocht in Engeland vindt Laura dat te lastig. Ook de oogst is onvoorspelbaar. Gemiddeld wordt het warmer, maar 2024 werd pas eind oktober geplukt. In Nederland importeert Vinites de wijnen.

Meer informatie over Gusbourne: https://www.gusbourne.com/
Meer details over Vinites: https://www.vinites.com/
Bronnen
- Gusbourne (officieel: Kent, England): gusbourne.com
- WineGB: Wines of Great Britain: winegb.co.uk
Meer over Wijnmaker
Biodynamische proefkalender: klopt de vruchtdag?
Een reel van Ploder-Rosenberg zegt dat wijn beter smaakt op vrucht- en bloemdagen. De biodynamische proefkalender klinkt logisch. De blindproef niet.
Lees verder →Champagne Gallimard: zes generaties in Les Riceys
Twee flessen Gallimard uit de Vindeux-julibox: een solera van 2009 tot 2022, dégorgement met de hand, en een code op het etiket die iets anders zegt.
Lees verder →Podere Sapaio: Bordeaux aan de Bolgheri-kust
Podere Sapaio maakt Bordeaux-blends in Bolgheri, met tijd als leidend principe en beton naast hout in de kelder. Portret na La Grande Bellezza in Amsterdam.
Lees verder →


