Wijngoed Vignamaggio: wijn als één gewas van vele

Op de foto die het persbureau meestuurde staat een kudde schapen, dicht op elkaar voor een natuurstenen boerderij met LA FATTORIA DI VIGNAMAGGIO op de gevel. Een fles is nergens te zien. Zo wil wijngoed Vignamaggio in Chianti Classico gezien worden, als boerderij waar wijn één gewas is tussen olijven, graan, moestuinen, varkens en schapen.

Het persbericht noemt dat “beyond wine tourism”. Ik ken het huis van drie flessen die het me de afgelopen jaren stuurde. Ik ben er niet geweest. Dit stuk leunt dus op wat Vignamaggio zelf vertelt, en op wat ik daarvan kan narekenen.

Wat Vignamaggio zegt te doen

Het landgoed ligt tussen Greve en Panzano in Chianti en beslaat volgens het persbericht ruim 400 hectare. Wijn wordt er al meer dan zes eeuwen gemaakt; de oudste vermelding die het huis noemt is van 1404.

Persfoto van Vignamaggio, niet door mij gemaakt.

Op een Toscaanse boerderij van vóór de industrialisatie stond maar een klein deel van het land vol wijnstokken. Wijn was kostbaar, de rest van de grond was voor eten. Vignamaggio wil die verhouding terug: wijngaarden naast olijfgaarden, graan, moestuinen, boomgaarden, bos en vee.

Het oude woord daarvoor is promiscuo, de teeltwijze waarbij verschillende gewassen hetzelfde perceel delen, in plaats van elk een eigen blok. Vignamaggio zegt die terug te brengen, naast het houden van schapen en Cinta Senese, het Toscaanse varkensras.

Patrice Taravella kocht het landgoed in 2014 en legde het in 2017 aan Gambero Rosso uit. Met het einde van de deelpacht en de komst van de industrie in de jaren zestig verdwenen de akkertjes tarwe en gerst, de boomgaarden en de varkens uit het Chianti-landschap. De wijngaard nam het over.

Wijngoed Vignamaggio in cijfers

Op de eigen site staat dat de wijngaarden ruim 70 hectare beslaan. Op ruim 400 hectare is dat ongeveer een zesde. Dat klinkt als de oude boerderij uit het persbericht.

Maar in dat Gambero Rosso-stuk uit 2017 was het landgoed 200 hectare groot, met 62 hectare wijngaard. Bijna een derde dus. De wijngaard is sindsdien iets gegroeid en het opgegeven oppervlak is verdubbeld.

Voor zover ik kan nagaan is de verhouding verschoven doordat er land bij kwam, of doordat er anders geteld wordt. Minder wijngaard is het niet geworden. Van de Terre di Prenzano alleen al gaan er 130.000 flessen de deur uit, schreef ik in mijn review van die Chianti Classico. Wijn is hier nog altijd de motor.

Ik verwijt het ze niet, maar het is een ander verhaal dan “wijn weer een klein deel van het land”.

La Fattoria: wat je er kunt doen

Het deel waar bezoekers komen heet La Fattoria di Vignamaggio en ligt aan de Chiantigiana, de oude weg tussen Florence en Siena. Er zit een restaurant, een winkel en een ontvangst voor rondleidingen en proeverijen.

De prijzen op de site, op het moment van schrijven:

• Vignamaggio Colours: 4 wijnen met 4 hapjes, ongeveer 45 minuten, € 30 per persoon
• Farm Tour & Tasting: rondleiding over de boerderij met proeverij, € 60 per persoon
• Tour & Lunch: ongeveer vijf kwartier, € 75 per persoon

In het glas komen de Terre di Prenzano, de Riserva Gherardino, de Gran Selezione Monna Lisa en de Cabernet Franc. Daarnaast zijn er proeverijen rond olijfolie en rond balsamico die in kleine vaten rijpt.

Het restaurant, Il Ristoro, kookt volgens het huis met wat de boerderij dat seizoen levert. Lunch kan elke dag van 12 tot 15 uur, diner van dinsdag tot en met zondag. In de winkel staan de eigen producten en ruim duizend flessen wijn.

Persfoto van Vignamaggio, niet door mij gemaakt.

Waar ik aan twijfel

Het persbericht bevat geen enkel getal over de boerderij zelf. Hoeveel varkens, hoeveel schapen, hoeveel hectare graan, op hoeveel percelen promiscuo? Welk deel van het menu komt van eigen land? Zonder die cijfers kan ik niet zien of de polycultuur het bedrijf draagt of het decor is. Vanaf een bureau in Nederland valt dat niet te controleren.

Dan de geschiedenis. De gemengde boerderij waar Vignamaggio naar verwijst draaide op deelpacht, in het Italiaans mezzadria: de pachter stond van oudsher ongeveer de helft van de oogst af aan de eigenaar. Wat hier terugkomt is de vorm van die boerderij, betaald uit gastvrijheid.

Neem de winkel. Volgens de brochure verkoopt die ook design en delicatessen van de zusterlandgoederen The Newt in Somerset en Babylonstoren. Een lunch met rondleiding kost € 75. Wie “voorbij wijntoerisme” leest, moet weten dat het nog steeds toerisme is, en met de lunch erbij niet het goedkope soort.

Voor wie dit de moeite waard is

De richting vind ik goed. Een heuvel met alleen wijnstokken is kwetsbaar, en een landgoed dat bos, graan en vee naast de wijngaard houdt, spreidt zijn risico. De omschakeling naar biologisch begon volgens Gambero Rosso in 2014. De wijnen staan los van het verhaal overeind: de Monna Lisa 2018 had structuur en nog jaren voor zich, de Vignamante is een droge, strakke rosé met bubbels.

Ga je naar Toscane, boek dan de Farm Tour en niet de Colours-proeverij. Voor € 30 krijg je vier wijnen en vier hapjes. Voor € 60 kun je het plan zelf toetsen: vraag naar een perceel met promiscuo, vraag waar de varkens lopen en wat er vandaag van eigen land op het bord ligt.

Eerst proeven kan ook vanuit huis. Een Nederlandse importeur vond ik niet. In de EU-webshop van Vignamaggio kost de Terre di Prenzano 2022 € 18 en de Monna Lisa 2020 € 38, op het moment van schrijven en zonder verzendkosten.

En vraag naar de schapen. Lopen ze er het hele jaar, dan klopt de foto.

Bronnen

• Persbericht “Vignamaggio beyond wine tourism”, Well Com namens Vignamaggio, 7 oktober 2026
• Brochure “La Fattoria Overview”, Vignamaggio, 2026
• Vignamaggio (officieel), wijngaarden, tours en restaurant: vignamaggio.com
• Webshop Vignamaggio, prijzen geraadpleegd op 7 oktober 2026: shop.vignamaggio.com
• Gambero Rosso International, “Villa Vignamaggio: history and biodiversity in Tuscany”, 1 januari 2017: gamberorossointernational.com

Dit artikel is gebaseerd op een persbericht en beeldmateriaal van Vignamaggio. Ik heb het landgoed niet bezocht. Vignamaggio stuurde me eerder drie flessen als persmonster; voor dit stuk is niets betaald. Alle foto’s bij dit artikel zijn persbeeld van Vignamaggio; ik heb ze niet zelf gemaakt.