Furmint roept bij de meeste mensen één associatie op: zoete Tokaj. Op Somló’s vulkanische hellingen maakt Oliver Weingartner een droge versie die ver van die clichévorm afstaat; mineraal, gestructureerd, met een rondheid die zijn Juhfark niet heeft.

Fles Weingärtner Oliver Furmint met paars etiket naast een glas oranje witte wijn

Twee bodems, één regio

De Juhfark groeit hier op zuiver basalt; de Furmint zit op een gemengde bodem: minder klei, met bruine bosgrond erbij. Dat verschil maakt deze Furmint toegankelijker zonder de vulkanische ruggengraat van Somló te verliezen.

Hand kantelt fles Weingärtner Furmint naast een liggend glas oranje wijn van bovenaf

In de kelder

Oliver noemt zichzelf een “luie wijnmaker”. Het komt hierop neer:

Gehele trospersing in pneumatische pers, drie uur
Eén nacht bezinking
Spontane gisting met natuurlijke gisten op rvs
Na twee weken naar eiken foeders en poreuze tanks
Acht maanden op de fijne lies
Geen SO₂ tot bottelen

Proefnotitie

Middenblond. De neus is gestructureerd en vol, met de klassieke Furmint-aromas en daaronder een aardse, kleiige toon die het terroir verraadt. Geconcentreerd fruit (abrikoos, perzik, nectarine, een vleug zure kers) en een kruidige twist.

In de mond geen bijtende zuren maar verfijnde, lange spanning. Mineraal precies, met een zilte staart en zich ontwikkelende nootmuskaat. Toegankelijker dan veel Somló-wijnen, zonder dat de regio zich bedekt.