Slechts 0,43% van Rioja’s wijngaarden verbouwt Maturana Tinta. Dertig jaar geleden was dat percentage vrijwel nul. Deze inheemse Spaanse druif, voor het eerst gedocumenteerd in de 17de eeuw, was bijna voorgoed verdwenen—wegconcurreerd door productievere rassen zoals Tempranillo. Toch investeren wijnerijen als Rioja Vega nu in het rescuing Riojas past the remarkable return of Maturana Tinta. Wat nagenoeg verloren was gegaan, verdient een plekje in je glas.
Van archieven terug naar de wijngaard
De naam Maturana Tinta verwijst naar het Spaanse woord voor vroeg rijpend. Deze druif komende inderdaad eerder tot wasdom dan de meeste Rioja-variëteiten. Maar vroeg rijpen kon het niet voor uitsterving behouden. Toen Rioja industrialiseerde, kozen telers voor hogeropbrengstdruiven, en Maturana verdween gestaag uit het landschap.
De reddingsoperatie begon eind jaren tachtig, toen onderzoekers op zoek gingen naar overgebleven planten in vergeten wijngaarden. In 2007, twintig jaar later, erkende Rioja’s controleboard Maturana Tinta officieel opnieuw voor teelt. Dat huidige 0,43% is vooruitgang, maar ook nog altijd zeer zeldzaam.
Duurzaamheid buiten de fles
Rioja Vega’s inzet voor Maturana past in een breder duurzaamheidsverhaal. De wijnproducent behaalde onlangs de certificering ‘Sustainable Wineries for Climate Protection’ (SWfCP); Spanje’s enige specifieke milieustandaard voor wijnerijen, ingesteld door de Spaanse Wijnfederatie. Dit bevestigt meer dan twintig jaar aan duurzame praktijken; zonnepanelen, druppelirrigatie, biologische meststoffen en precisie-viticultuurtechniek die biodiversiteit behouden.
Het redden van nagenoeg uitgestorven variëteiten als Maturana is zelf een duurzaamheidspractijk; het bewaart genetische diversiteit die cruciaal kan zijn naarmate klimaatverandering viticultuurtransformeert. Het gaat niet alleen om erfgoedpreservatie—het is een adaptatiestrategie tegen klimaatverandering.
Hoe smaakt een wijnopstanding?
Ik was voorzien van Rioja Vega’s 2021 Maturana, en eerlijk gezegd; dit wijkt af van typische Rioja. Na 14 maanden in Franse en Amerikaanse eiken heeft wijnmaker Esperanza Elías gecreëerd wat zij noemt “een uniek voorstel voor liefhebbers van herstelde inheemse variëteiten.”
De wijn heeft een granaatviolette kleur; dieper dan jonge Rioja, met paarse randen die een onderscheidend karakter suggereren. In de geur ontmoeten rode vruchten onverwachte frisheid; frambozen dicht bij vers gesneden gras, met zoethout en eucalyptus erdoorheen geweven. Er zit ook iets herfstachtigs aan; natte bladeren, bosgrond, zelfs wilde paddestoelen onder de fruitnoten.
Hier wordt het interessant. Ondanks de substantiële tannines (die composanten uit druivenschillen die drogheid veroorzaken), toont de wijn verrassende elegantie. Levendige zuurgraad en gelaagde fruittonen voorkomen zwaarte. Eik voegt vanille, geroosterde kastanjes en subtiel toast toe zonder de druif’s frisheid te overweldigen. De afdronk is glad met bijna hartsachtige sensaties.
De 32 euro-vraag
Voor €32 betaal je een premie voor zeldzaamheid en historisch gewicht. Is de wijn goed? Absoluut. De balans is werkelijk indrukwekkend, en weten dat het van een gecertificeerd duurzame producent komt, voegt waarde toe.
Maar rechtvaardigt het de prijs tegenover uitstekende traditionele Riojas aan €15–20? Je dekt deels kosten; het opstandingsverhaal, onderzoeksinvestering en beperkte productie. Sommigen vinden dat overtuigend; anderen willen dat de wijn alleen de prijs rechtvaardigt. Beperkte beschikbaarheid kan ook geïnteresseerde kopers frustreren.
Aan tafel
Als je een fles vindt, past Maturana Tinta’s bosgrond-karakter prachtig bij paddestoelenrisotto, geroosterd wild of gerijpte Manchego-kaas.
De moeite van het zoeken waard?
Maturana Tinta’s opstanding herinnert ons eraan dat wijndiversiteit er toe doet. Rioja Vega toont aan dat deze reddingsmissie werkelijk kwaliteit heeft voortgebracht terwijl milieuverantwoordelijkheid werd nagestreefd. Of de premie gerechtvaardigd voelt, hangt af van hoe veel je biodiversiteitsbehoud waardeert naast wat in het glas zit—maar ik zeg: het is minstens een keer proberen waard.
Meer informatie: https://www.riojavega.com/
Meer over Wijnrecensie
1979 Kalos 2020: Retsina die volwassen wordt
Drie jaar rijping verandert deze Assyrtiko uit Noord-Griekenland in een complex, gelaagd wit. Bewijs dat retsina kan verouderen met diepgang.
Lees verder →
1979 Kalos Stergianos 2022: de retsina van de heuvels
Pale goudgeel, droog en kruidig. De 1979 Kalos Stergianos 2022 is een retsina met het karakter van bergbos in plaats van zee.
Lees verder →
Kalos Thalassino 2022: De Retsina die naar de Egeïsche Zee Ruikt
Deze Griekse retsina haalt zijn karakter uit pijnbomen aan de kust. Een fascinating experiment in forest terroir dat alles verandert.
Lees verder →