Gin 1689: Het Koninklijke Recept uit de Britse Bibliotheek

Alexander Janssens en Patrick van der Peet, twee Nederlanders in Londen, besteedden achttien maanden in de British Library archieven. Ze vonden een ginrecept uit 1689 — het jaar dat Willem van Oranje koning van Engeland werd en zijn favoriete Nederlandse spirit meenam. Twee flessen, dry en pink, kwamen op mijn proeftafel. De vraag: maakt een historisch recept automatisch een goede gin?

Van archief tot fles

Janssens en Van der Peet, twee Nederlandse vrienden in Londen, lanceerden in 2018. Sindsdien meer dan 100.000 flessen, 30 landen, en een vaste plek in de top drie best verkochte gins op Schiphol. Goud bij de Gin Masters London (super-premium), zilver bij de World Gin Awards, ruim twaalf internationale medailles. De Telegraaf riep hun pink gin uit tot beste van Nederland.

Het recept

De Dutch Dry zit op 37,5% ABV en volgt het originele recept. Jeneverbes als basis, daarnaast gedroogde kweepeer en pippinappel (een oude appelvariëteit), gedroogde citroen- en sinaasappelschil, plus nootmuskaat, anijszaad en kruidnagel. Specerijen die in de Nederlandse Gouden Eeuw kostbaar waren.

Proeven: Dutch Dry

Geschonken in een copaglas. De neus opent met heldere jeneverbes, daarachter kweepeer en een onmiskenbaar appelaroma, dat is de pippin. Onder het fruit zit kruidigheid: anijs en kruidnagel zijn duidelijk aanwezig zonder de neus over te nemen.

In de mond zacht en in balans. Geen van die overdreven botanische gins waar je je afvraagt wat je nu eigenlijk drinkt. Klassiek opgebouwd, jeneverbes assertief maar netjes, fruit voegt zachte zoetheid toe zonder suiker, kruiden geven warmte en diepte. Gladde textuur, schone afdronk.

Werkt prima in een G&T (1:3 met kwaliteitstonic, sinaasappelschil als garnish), en houdt zich ook staande in een Dry Martini. De kruidigheid zorgt dat hij niet in de vermouth verdwijnt.

Proeven: Dutch Pink

De fleskleur is een statement, het roze glas springt eruit. De gin zelf is ook werkelijk roze, een rosé-tint. Geen kleurstof: distillateurs uit die periode mengden hun spirit met geplette rode vruchten, en dat is wat hier nog steeds gebeurt.

In de neus aardbei en framboos, ruim aanwezig. Daaronder de kruidige basis van de gin, dus dit is geen vruchtenlikeur in vermomming. Belangrijk detail: 100 procent suikervrij. Vrijwel alle pink gins krijgen suiker mee om de fruittoon op te poetsen. Hier niet.

In de mond is het rode fruit duidelijk maar niet dominant. Je proeft de Dutch Dry erdoorheen, met een rood-fruitlaag erbovenop. De bessen komen uit echte aardbei- en frambozenmaceratie, niet uit aroma. Kruiden blijven door schijnen, afdronk droog en fris.

Wat het onderscheidt

Gin 1689 doet niet mee aan de botanische wapenwedloop. Geen exotische ingrediënten als USP, geen verzonnen verhaal. Het British Library recept is gedocumenteerd, en de Dutch Dry laat horen waarom gin geliefd werd voordat producenten over elkaar heen begonnen te stapelen. De pink-versie zit in dezelfde lijn: terug naar de historische maceratiemethode in plaats van suiker en kleurstof.

Slotwoord

Twee gins die elkaar aanvullen. De Dutch Dry voor wie evenwicht en verfijning zoekt. De pink voor wie roze gin wil zonder de zoete onzin die de categorie domineert.

In Nederland verkrijgbaar bij Gall & Gall en speciaalzaken. Internationaal te vinden op Schiphol en in hotels als Hilton, Marriott en Soho House.

Samenwerking: Gin 1689 stuurde proefmonsters voor dit artikel. Alle proefnotes zijn mijn eigen oordeel.