Rioja Vega Maturana Blanca: de vergeten druif

Drie jaar geleden had ik je deze druif niet eens kunnen noemen. Maturana Blanca stond op uitsterven in Rioja. Een handvol stokken, een naam in een zeventiende-eeuws archief, verder vrijwel niets. Rioja Vega heeft er nu ruim 6.000 flessen van gemaakt, en er kwam een mooi pakketje uit Rioja mijn keuken binnen. Ik heb er eentje koud gezet.

De kleur klopt meteen: bleek groengoud, glashelder, jonger ogend dan de meeste witte Rioja die je kent. Voor de meeste mensen betekent Rioja-wit nog altijd Viura die jaren op eik tot iets gouds en nootachtigs oxideert. Dit oogt het tegenovergestelde. Fris, strak, net uit de fles.

Producent

Rioja Vega

Wijn

Maturana Blanca, oogst 2025

Type

Witte wijn, 100% Maturana Blanca

Herkomst

DOCa Rioja, Finca La Presa (442 m)

Vinificatie

Gisting in Frans eiken, 4 maanden op de lie met batonnage

Oplage

Beperkte editie, ruim 6.000 flessen

Alcohol

13%

Prijs

€32

Een druif die bijna verdween

Maturana Blanca is een van de oudste gedocumenteerde druiven van Rioja, voor het eerst opgetekend in de zeventiende eeuw. Daarna verdween ze bijna helemaal, te grillig, te weinig opbrengst, weggedrukt door makkelijker rassen. Dat Rioja Vega haar nu terughaalt, past in een bredere beweging: oude, vergeten variëteiten nieuw leven inblazen in plaats van ze als folklore te bewaren.

De druif komt van Finca La Presa, zes hectare op 442 meter hoogte, een goed geventileerde plek waar de wind de schil dik en de zuren hoog houdt. Wijnmaker Esperanza Elías oogstte op 3 september, vroeg in de ochtend, om de aromatiek koel binnen te halen. Daarna geen roestvrij staal maar Frans eikenhout: gisting in vat, vier maanden op de gistdroes met batonnage. Dat oproeren van de droes geeft textuur en volume, zonder dat het hout meteen de hoofdrol pakt.

Proefnotitie

Proefnotitie

Proefnotitie

Uiterlijk

Bleek groengoud, glashelder.

Neus

Vol rijp appel en bloemig, en daaronder perzik en abrikoos. Zelfs een vleugje perziksnoepje, maar droog, niet zoet. Een tikje hout eroverheen. Je kunt er lang aan blijven ruiken, en eigenlijk wil je dat ook.

Mond

Vol en romig, met een beetje boter en een streep vanille. Rijp appel, amandel, en de gebrande hazelnoot die de lie en het vat achterlaten. De perzik komt terug. Veel lagen, en toch makkelijk weg te drinken. Dertien procent alcohol zonder spoor van warmte.

Waardering

Toegankelijk zonder oppervlakkig te zijn, en daar zit meteen de spanning. Wat ik proef is vooral het vat en de lie, minder de druif puur. Heerlijk om nu te drinken, maar reken niet op grote evolutie in de kelder. Voor 32 euro koop je hier de smaak én het verhaal van een geredde druif.

Twee eerlijke kanttekeningen

De pitch en het glas lopen uiteen. Rioja Vega verkoopt deze wijn als strak, verticaal, pure druif-expressie. Mijn glas zei iets anders: vol, romig, boter, vanille, gebrande hazelnoot. Dat is geen kritiek op de smaak, want verleidelijk is hij zeker. Maar het zijn grotendeels het vat en de gistdroes die praten, niet de Maturana Blanca puur. Wat de druif zelf doet, onder die romige laag, blijft een beetje verborgen. Bij een wijn die op varietal purity wordt verkocht, mag dat gezegd worden.

En hij staat nu al wijd open. Zo gul, zoveel rijp fruit, zo’n boterzachte textuur, precies waarom hij vandaag zo lekker drinkt. De bodega belooft dat hij evolueert en complexer wordt. Daar zou ik niet op rekenen. Een wijn die zich op zijn jongst al zo volledig geeft, heeft die belofte zelden nodig. Drink hem voor zijn gulle jeugd. Voor 32 euro, stevig voor een druif zonder staat van dienst, koop je hier geen kelderbelegging maar een fles om dit jaar open te trekken.

Waar hij op zijn best is

Die volle, nootachtige stijl wil eten. Romige risotto, gegratineerde vis, geroosterde kip, een halfrijpe kaas. Witte vis van de grill werkt ook. De ijskoude-oester-route is minder zijn ding dan ik vooraf dacht, daarvoor is hij te rond.

Wat Rioja Vega hier doet is groter dan een enkele fles. Een vergeten druif terughalen en er geen folkloristisch curiosum van maken, maar een wijn die past bij hoe we nu drinken. Dat is de moeite waard, ook als het glas iets ronder uitpakt dan het etiket belooft.

Koop hem als je van volle, romige witte wijn met veel lagen houdt en je hem dit jaar nog opentrekt. Zoek je de strakke, minerale stijl die het etiket suggereert, dan kom je iets anders tegen. Voor mij was dit een van de leukste flessen die ik dit voorjaar opentrok, en het bewijs dat een vergeten druif geen museumstuk hoeft te zijn.

Fles ontvangen als persmonster van Rioja Vega, te volgen via @riojavega. Geen betaling, het oordeel blijft van mij.