Mathieu Begthel over Waalse wijnbouw

Hoi Jeroen hier en welkom bij weer een nieuwe aflevering van Sparks bij VinoVonk. De serie waarin ik je meeneem in de mooie wereld van wijn. De mensen die de wijn maken, sommeliers, importeurs. Maar we hebben het ook wel eens over innovatieve dranken, alcoholvrije dranken, spirits. En vandaag gaan we helemaal naar het zuiden van Nederland, namelijk naar België.

Om precies te zijn, Wallonië. Het Franstalige België. En heb ik een hele bijzondere gast bij ons, namelijk Mathieu Begthel. Ik ga het heel goed zeggen. Vignoble de Bellefontaine.

Dat is een wijngaard in Wallonië. Ik heb Mathieu ontmoet bij het wijnfestival van de Lage Landen. Superleuk festival. Ik had van tevoren al gekeken wie staan daar. En toen dacht ik, die naam komt me bekend voor.

En dat klopte, want die stonden vermeld in de Gault & Millau wijngids. En toen dacht ik, daar moet ik echt naartoe. Mathieu is zo aardig geweest om een paar mooie flessen op te sturen. En Mathieu, voordat ik het vergeet, welkom in de uitzending en bedankt dat je tijd hebt. Dank je, dank je.

Met veel plezier. En nogmaals bedankt voor het opsturen van deze mooie flessen. Maar voordat we helemaal gaan proeven en doen, zou je iets kunnen vertellen over jezelf en wat je doet bij Vignoble de Bellefontaine? Ja, zoals je net mooi zei, het is in het Franse gedeelte, maar zoals de mensen waarschijnlijk kunnen horen, ik spreek wel Frans inmiddels, maar ik ben geboren in Nederland. Via veel omzwervingen ben ik uiteindelijk na een lange carrière in de horeca iets anders gaan doen.

Ik had een beetje meer rust nodig en ik ben eigenlijk zonder plan naar Wallonië vertrokken. Ik heb daar een huisje gehuurd om een jaartje in de rust te zijn. Iets dichter bij de natuur, iets dichter bij mezelf. En soms als je dingen loslaat komen dingen naar je toe. En wat doe je dan als je hier aankomt de eerste weken?

Ja, je wandelt door de bossen en toen bleek er, en dat was echt niet gepland, drie kilometer van mijn deur een wijngaard te liggen. What are the odds? Ik heb een mailtje gestuurd. En ik ben eerst letterlijk gewoon op vrijwillige basis daar een beetje gaan werken, gaan helpen op het veld. En zo ben ik daar langzaam ingerold.

En wat doe ik daar nu? Ja, wijn is altijd mijn passie geweest. Ik werk een klein beetje op het veld, maar ik doe voornamelijk verkoop en ik ben dus wat het mooi noemt, maître de chai. Dus ik ben eigenlijk verantwoordelijk voor alles wat met de wijnen gebeurt in de wijnkelder. Ik maak de wijnen samen met mijn baas Jérôme Naets.

Maar ik doe meer de daily follow up. En daarnaast maak ik inmiddels ook mijn eigen cuvées. Dus ik krijg ook alle vrijheid om te doen wat ik wil. Daar ben ik ook echt heel erg dankbaar voor. Ons hoofdproduct is Crémant.

Crémant de Wallonie. Dus dat is eigenlijk een schuimwijn. Voilà, Jérôme houdt de fles mooi. Dat maken we in principe elk jaar. Uiteraard vorig jaar bijvoorbeeld, was een heel moeilijk jaar bij ons.

We hebben eigenlijk gewoon niks binnengehaald. We hebben ook nog wel die luxe dat, alleen als je natuurlijk al 50 jaar een wijngaard hebt, heb je elk jaar een beetje hetzelfde volume. Maar wij zijn nog een jonge wijngaard, we zijn geplant in 2015. Dus je volume stijgt ook nog elk jaar, meer en meer. Dus we hebben 2024 vooral gebruikt voor nieuwe klanten te zoeken.

De verkoop een beetje uit te breiden. Maar Crémant Rosé die we straks gaan proeven maken we niet elk jaar, omdat we daar Pinot Noir voor nodig hebben en die halen we niet elk jaar binnen. Daarnaast maken wij ook nog wijn. En nogmaals, ik ben heel dankbaar, want wij maken dus bubbels. Wij maken witte wijn, we maken rode wijn.

Daarnaast maak ik sinds kort ook een eigen rosé. We maken ook nog orange wine. En die gaan we ook nog samen proeven. Jij hebt er nog wel een flesje van. Wij maken ook ratafia.

Ik heb ook gezien in een van je laatste afleveringen had je ook een champagne moment geloof ik. Heb even stiekem de aflevering gekeken om een beetje op voorhand te kunnen viben hoe het ging zijn. Dus wij maken ook ratafia. Dus wij eigenlijk, ik lig er altijd voor te lachen, wij maken heel het gamma. Je kan bij ons een aperitief drinken, je hebt wijn erbij bij het eten en je hebt een wijntje voor het eten af te sluiten.

Super mooi verhaal. Zullen we beginnen met deze Crémant de Wallonie. Ik zeg altijd Wallonië, maar het is Wallonie. Hoe maken jullie deze wijn? Die wordt eigenlijk gemaakt op de traditionele manier dus dat wil zeggen het is ook een echte AOP.

België is natuurlijk nog een land, een wijnland in zijn kinderschoenen maar het is dus een AOP, wat moeten wij doen voor de AOP minimum negen maanden sur lie en champagne is dat minimum 15 maanden we moeten alles met de hand plukken En méthode traditionnelle, dus dat wil zeggen eigenlijk de tweede fermentatie die zorgt voor de bubbels dat moet op de fles. Uiteraard zijn we ook aan kijken… Doen jullie dat proces zelf? Ja, daar komt wel, dus bijvoorbeeld voor de… Als we de tweede fermentatie starten, dan komt er wel een bedrijf uit Frankrijk.

Die komt ons dan daarvoor helpen, omdat wij nog te klein zijn. En hetzelfde met dégorgement. Als er moet gedegorgeerd worden, komt ook het bedrijf uit Frankrijk. Maar ja, dat klinkt allemaal heel ver weg. Maar ik ben sneller in Reims binnen anderhalf uur, dan dat ik in Gent ben, dat is bijna tweeënhalf uur.

Dus we zitten 5 km van de Franse grens, we zitten echt ook dicht tegen de Champagne aan. Dat is ook heel makkelijk. Maar bijna niemand in België, iedereen gebruikt dergelijke firma’s. We zijn nog te klein. En vooral wij, zitten heel geïsoleerd.

Dus je hebt niet zoals in Frankrijk, dat je heel vaak wijnboeren bij elkaar hebt zitten. Dat je apparaten kunt delen, dat kunnen wij allemaal niet. Dus daar komen zij ons dan wel bij helpen inderdaad. Maar als er bijvoorbeeld kleine bottelingen zijn van gewone wijn, 2000 flessen doen we daar gewoon zelf, hebben ook bottelingsmachines voor en zo verder. Maar het is dus zo dat de wijn niet per se met jullie machines wordt gemaakt, maar wel op jullie terrein.

En de flessen liggen ook te rijpen bij jullie op het terrein. Ja. Dus alles, daar ben ik heel dankbaar ook voor. We hebben de wijnkelder, dat noemen ze de chai. We hebben twee percelen, één van ongeveer 5 hectare en één van ongeveer 2 hectare.

Maar alles zit op kleine 300 meter, 500 meter van de wijnkelder. Dus daarom kunnen we ook mooi terroir werken. Maar inderdaad, oogsten zelf, we maken de wijn zelf, we laten de wijn zelf in de kelder rijpen. En op moment dat we denken, we werken meestal voor de crémants met een vertraging van 10 maanden. Dus we zeggen oogst, we gaan fermenteren, we laten het rijpen.

En dan na 10 maanden beginnen we met de assemblage te maken. Ik zal hierstraks vertellen wat de assemblage is. En nadat de assemblage gemaakt is, dat doen we ook allemaal zelf uiteraard. Nog een keer suiker en gist toe op een grote inox kuip. Fermentatie start dan gelukkig nog niet.

En dan gaat het heel snel op fles en dan komt er eigenlijk het bierkroonkurk. Wordt er opgezet eigenlijk, dan heb je nog niet de mooie kurk en dan gaan ze dus letterlijk op de latten sur lie liggen en dan is eigenlijk aan ons de keuze, ja we moeten dat minimaal 9 maanden doen maar we kunnen ook zeggen we laten dat nu ook aan het testen een keer 15 maanden of een keer 24 maanden er zijn ook discussies aan de gang tegenwoordig wat is beter? Langer sur lie dus langer op de lie laten liggen met het kroonkurk later dégorgeren of Ook in Champagne zijn ze erover aan nadenken of na 15 maanden gewoon dégorgeren maar dan langer sur bouchon, dus op de kurk laten rijpen Dus bijvoorbeeld, gaan wij ook in de toekomst proeven want ik denk dat we elkaar nog een paar keer zullen zien in de toekomst Onze crémant van 2022, daar waren 11.000 flessen We hebben er 3.000 liggen nog, die moeten nog gedegorgeerd worden en 8.000 zijn gedegorgeerd en die laten we dan langer verder rijpen op de kurk en dan kunnen we na een paar jaar zien van En dat is ook het fijne dat we nog zo jong zijn. We kunnen nog een beetje experimenteren en kijken wat werkt het beste voor ons. Super interessant.

Zullen we deze samen gaan proeven en dat je dan iets erover vertelt? Want dan krijg je natuurlijk wel beetje dorst van al dat gepraat. Dus ik zal even snel, wij werken voornamelijk in het algemeen met, ze noemen dat hybride, resistant, je kunt er heel veel namen op plakken op de nieuwe druiven, maar zoals Vicky Corbeil is heel mooi zei, ook op het festival van de Lage Landen, we kunnen beter spreken over de klassieke druiven en de moderne druiven, want een deel van de druiven die wij gebruiken zijn gecreëerd meer voor een Voor ons klimaat. Kijk ook hier weer het… …het Heemkurkje.

Dus wat zit hier in 70% 72% Phoenix. Phoenix is dus een moderne druif. Phoenix zorgt voor hele grote trossen. Heel veel sap, ook veel smaak. Maar…

Het mag nog zo’n hete zomer zijn als we de suikers om gaan zetten naar alcohol. 9 graden alcohol is het maximum. Dus de Phoenix zorgt voor heel veel frisheid. Dezelfde Phoenix gebruiken we ook voor onze crémant blanc, die we een andere keer gaan proeven. En hier zit dus 28% Pinot Noir in.

De echte Pinot Noir, de klassieke Pinot Noir. Wij werken ook altijd millésimé. Dus wij houden geen wijn in de kelder eigenlijk. Waarom niet? Omdat dat is onze keuze.

Ik ben daar persoonlijk heel blij mee dat dat de keuze van het domein is. Omdat ik het heel erg leuk vind dat elk jaar anders is. En elk jaar zal het misschien ook weer spiegelen in onze crémant. Want in mijn hoofd, de natuur is elk jaar anders. Dus ik kan onmogelijk…

Ik drink heel graag een bel de Groegglas Bollinger. Ik ben blij dat Bollinger elk jaar hetzelfde smaakt. Maar in mijn hoofd is het niet mogelijk om elk jaar hetzelfde smaak te creëren. Dus bij ons is het altijd millésimé. Dat maakt hem ook voor mij heel erg jong nog eigenlijk.

Dit kan je voor mij ook heel makkelijk lang aan de kant leggen. Als ik nu onze eerste crémant van 2018 openmaak, vind ik hem nu eigenlijk de beste. Dus ik ben ook heel benieuwd wat er in de toekomst nog… Proost trouwens! Dank je wel.

Prachtig hè. Dit is prachtig. Je hebt nog zo’n klein beetje… Als die net open is, komt dat gist nog een beetje door de neus. Een beetje brooddeegachtig, maar ook heel veel vers rood fruit van die van jonge frisse frambozen.

Een beetje snoepige aardbeien. Correct. Ik heb tegenwoordig, maar dat is wel leuk, die wijnen leven, dus die wijnen, ik heb ook wel een beetje die toets, zeg het niet, die toets fumée, die zit een beetje gerookt, al een klein beetje in de neus en dat is eigenlijk, we hebben dus leisteen rond, noemen ze dat, we hebben eerst een dikke halve meter klei en daarna hebben we leisteen. Dus die leisteen, dat zorgt echt voor die, dat kleine fumetje, dat kleine rookgerookte toetsje dat er in zit. Ook heel veel kruidigheid.

Is dat van de moderne rassen? Ook wel van de Pinot Noir hoor, qua kant van vinificatie dus de Phoenix uiteraard fermentatie op inox en daarna heeft hij ook tien maanden op inox gerijpt Pinot Noir hebben zes uur maceratie gedaan dus dat geeft die kleur, heel kort eigenlijk en daarna na zijn fermentatie heeft de Pinot een klein jaar bijna op een klein houten vaatje, twee kleine houten vaatjes gerijpt dus dat geeft hij extra, hij straks ook een beetje amandel Witte peper komt er ook heel erg door. Je hebt ook een mooi groot glas, Jeroen. Heel goed van jou. Ja, het is een Pinot Noir glas van Riedel Vinum serie.

Altijd mooi met rijke champagnes. Ja, want deze ook laat het open komen, het is heel vineus, lange afdronk. Mooie zuren, lekker fris, pakt lekker, lekker mooie structuur. Maar het is ook meteen weer heel veel rood fruit. En als je dit blind zou proeven dan voel je die bubbels.

Maar je denkt dan ook weer is het een rode wijn, nee is het een witte wijn. Er gebeurt echt heel veel, het is heel veel complexiteit. Ontzettend mooi. Ook. Wij zijn echt cool climate.

Er worden andere aangeplant, andere wijngaarden uiteraard. Maar we zijn nu nog altijd de hoogste wijngaard van België. We liggen op 420 meter hoogte. Dat zorgt ook voor die frisheid. Maar ik heb nu nog altijd, hij maakt bijna nog altijd speeksel aan.

Dus dat bedoel ik, leg dit nog een paar jaar aan de kant. Dat gaan we natuurlijk niet doen want we moeten ook wijn verkopen, we zijn nog jong bedrijf maar voor mij zit er echt heel veel potentie en wat ik zei heb voor mij dat witte pepertje dat komt er aan het einde mooi door heel vineus kun daar voor mij ook al bij gaan eten ik denk iets met tonijn, een tataki van tonijn of ja Prachtig, maar ook gewoon, het is ontzettend lange afdronk. Ik proef het nog steeds. Het is een hele verfijnde mousse, die mousse is heel erg geïntegreerd. En hij heeft maar tien maanden op sur lie gelegen.

Nee, negen maanden. Dat zou je niet zeggen, want het is al heel erg geïntegreerd. Het is niet van die grove bubbels. Nee. En ook daarvan totale editie van dat jaar, 2022.

Dus dat, ja, foutje van ons, we hebben dan eindelijk nieuwe etiketten. Ja, dat staat er nu nog niet op, 2022. Dat is natuurlijk een beetje jammer, want de mensen denken nog altijd dat wij geen millésimé maken. Maar mag dat wel volgens de AOP dat je er een jaartal op zet? Ja, ja, tuurlijk.

Maar ik ben even helemaal de vraag kwijt. Weet ik ook niet meer. Heb ik nooit last van dat ik de draad kwijtraag? Nee, maar het is fantastisch dit. Ik heb het nu, dat was ik zeggen, daarom was ik weer zo snel afgeleid met mijn ADD hoofdje.

Omdat ik zei 2022. We hebben dus een kleine 3500 flessen gemaakt uit mijn hoofd. Zijn er 3000 gedegorgeerd. Maar ook daarvan ligt er nu nog 500 aan de kant die we nog niet gedegorgeerd hebben. Dus ik ben heel erg benieuwd hoe dat ook weer gaat evolueren.

Ook leuk, ik was natuurlijk met jou op het wijnfestival kreeg je ook De publieksprijs hebben we gewonnen. En vorig jaar hebben we weinig van België gekregen, maar ook brons voor deze crémant. Het gaat stapje voor stapje. Echt een ontzettend mooie wijn. En qua consumentenprijs, waar moeten mensen aan denken?

Deze kost, particulier, 24 euro. Inclusief BTW? Inclusief BTW. Hier sowieso, dat gaat gelukkig nu beter en beter, maar ze kunnen al champagne kopen voor 15 of 16 euro. Dat is niet altijd goed.

Ik heb ook gezien, je hebt ooit een ding van Albert Heijn, whatever. Het moet niet altijd goed zijn. Maar bijvoorbeeld, taxen, accijnzen, hoe zeg je dat? Douanes. In Frankrijk zit dat tussen de 20, 30 cent per fles.

Wij betalen hier een dikke 2 euro op. Dus dat zit ook al in die prijs verrekend. Dus op dat gebied. En in het algemeen Belgische wijnen zijn nog wel duurder, in Nederland, want alles is nog investering. Je hebt geen buurman, wat ik al eerder zei, waar je machines mee kan delen.

Dus daarom is de verhouding van Belgische en Engelse wijnen nog wat duurder dan de Franse wijnen bijvoorbeeld, of Italiaanse. Het is ook vaker kleinschaliger, terwijl in Frankrijk het vaak wat groter is. Ze hebben veel meer gebruik kunnen maken van historie. Het kost allemaal geld. Onze gewone crémant, voor je prijs aanduiding, komt op 21.

Waarom is die duurder? Nogmaals, we werken in millésimé. Pinot Noir blijft een moeilijke man of een moeilijke vrouw. Dus die halen we niet elk jaar binnen. Dus ja, daarom is die ook…

Dus in 22 hadden we Pinot Noir. In 23, 24 hebben we geen Pinot Noir gehad. Dus hebben we ook geen crémant rosé gemaakt. Wat doe je dan met die druiven? We maken dan de gewone, de Pinot Noir blijft dan hangen omdat de Pinot Noir is niet resistant, dus een klassieke druif.

Dus daar heb ik heel snel last van, meeldauw, dergelijke ziektes. Dus dan kun je ze gewoon niet binnenhalen. Dan gebruiken we ze helaas niet. Rood is bij ons echt een bonus. We maken ook nog rode wijn, maar dat doen we ook niet elk jaar.

Dat is nog een beetje probleem, omdat wij door onze cool climate zitten we ook redelijk… Ik zei dat we op 420 meter hoog zijn. Lopen meestal, je vergelijkt met andere wijngaarden in België, een weekje of twee, drie achter. Dat is dat. Het probleem is je dan beetje achter loopt en je hebt geen topsomer, dan missen we net dat kleine boostje zon, wat we eigenlijk nog in oktober nodig hebben om die rood binnen te halen.

Dat hebben we dan niet. Dus rood halen we gewoon niet elk jaar binnen. Dus dan zijn de druiven eigenlijk gewoon verloren. Dat raakt elk jaar. Die druiven hangen er niet te halen.

Dat wordt even erbij. Maar witte druiven, dus witte druiven halen we elk jaar binnen. Afgezien van 2024, want dat was echt een heel moeilijk jaar bij ons. Maar dat was in heel veel andere winery’s ook, denk ik. Bij ons was het probleem.

Eigenlijk was de wijngaard in perfecte conditie. Maar we hebben gewoon twee keer de pech gehad dat toen zowel de Phoenix als de Solaris die we hierna gaan proeven in bloei stonden. Toen kregen we eigenlijk zo op één dag bijna regen voor één maand. Dan haal je bloemetjes stuk. Heb je geen bloemetjes?

Dan heb je geen trossen. Dus ik ga ervan uit. Zie de takken zijn echt superdik dit jaar. Dus ik denk dat die wijngaard zich ook helemaal hebben kunnen oppompen. Dus ik verwacht dit jaar dat we een hele goede oogst hebben.

Dus dat kijk ik enorm naar uit. En het nadeel van het ene jaar is misschien het voordeel voor het andere jaar. Ja, maar elke keer zoals Johan Cruijff het ooit zei, elke nadeel heeft zijn voordeel. En dat is echt zo. Wat ik zei, ik heb kunnen investeren in meer klanten te zoeken.

We hebben al nieuwe kuipen besteld. We zijn bezig geweest met een nieuwe etiket. We hebben heel veel tijd kunnen gebruiken voor andere dingen die ook… Nu je het hebt over nieuwe klanten, zijn deze wijnen ook in Nederland beschikbaar? Nog niet.

Dus ergens hoop ik ook dat deze video daar aan kan bijdragen. Ik ben wel aan zoeken en aan kijken. En ik stuur af en toe ook een mailtje of dingen, maar je moet echt denken bij de mensen langs gaan, ze moeten het eens geproefd hebben. Dat is hetzelfde in restaurants. Importeurs ook, krijgen soms zoveel mails van, hey we maken wijn, wil je niet importeren?

Dus ergens hoop ik dat het filmpje daar ook kan aan bij helpen. Maar mijn droom met mijn eerste exportland zou Nederland moeten zijn, want zou niks toffer zijn dan dat mijn moeder in Alkmaar loopt en dat ergens mijn wijn kan kopen. En ook, we moeten ook, de Belgische markt is al, niet aan exploderen, maar er komen nu heel veel wijngaarden bij. Als we straks alle hectaren op volle snelheid, volle kracht draaien, dan gaan we naar 40-45 duizend flessen per jaar. Dus je moet ze ook allemaal kwijt raken.

Gelukkig maken we geen lichte rosé die je binnen twee jaar moet drinken. Dus onze wijnen kun je gelukkig lang laten liggen. Dus dat is geen probleem. Maar uiteraard, ja, dat moet ook in het buitenland verkocht gaan worden. Dus dat zijn even onze doelen voor dit jaar.

We gaan ons best voor doen. En om een heel goed voorbeeld te geven heb je ook twee hele mooie flessen opgestuurd. Ik denk, leuk, twee verschillende. Maar nee, het zijn dezelfde flessen en toch ook weer niet. Ik heb het ook allemaal netjes klaarstaan natuurlijk.

Old versus new. Ik vind altijd een leuke anekdote, want mensen vragen dan waarom hebben die nou zo’n plastic etiket. Onze eerste flessen die Bruno maakte, die hadden dus gewoon een papieren etiket. En Bruno had een keer op een mooie zomeravond de wijn in een ijsemmer gestoken. En toen kwam het etiket los.

En dat vond hij zo frustrerend, dat hij dacht ik moet een oplossing zoeken. En met dat plastic was het opgelost. Gingen wij het ook mochten we het. Ben nog altijd heel dankbaar voor alles overnemen. En we hadden echt zoiets van moeten toch echt terug een papieren etiket, ook netjes een achteretiket op de achterkant.

Want die andere fles, dat is gewoon enkel dit en van de rest en daar staat helemaal niks op. En uiteindelijk natuurlijk het allerbelangrijkste is de inhoud van de fles. Maar als de mensen ergens voorbij lopen, ze zien de fles staan. Het uiterlijk doet ook wat. Dus wat gaan we proeven?

Twee keer Solaris. Eigenlijk een koud jaar versus een warm jaar dus de degenen die we hier hebben gaan we eerst open doen omdat dat een elegant jaar is als daarom we direct de 22 proeven haal je eigenlijk bijna de 23 niet meer proeven omdat het verschil zo enorm is het is dus twee keer 100% Solaris wat ik net wel uitlegde over de Phoenix Phoenix maakt hele grote trossen Solaris is een beetje contra, dus ik zeg altijd dat het een beetje de ying en de yang. Solaris maakt kleine trosjes, veel geconcentreerder, nog veel meer smaak, veel meer suikers. Dus die bijvoorbeeld, de tweede wijn die we gaan proeven naar de andere is 13,2, 13,3 in alcohol, natural high. Wat heb jij een enorm mooi professioneel…

Een Coravin. Ik denk als ik al die wijnen vandaag openmaak, ik vind het zonde als het achteruit gaat en zo veel in één keer drinken, dat is niet goed voor je. Heb je dat voordat we hem gaan ruiken en proeven? Het is niet alleen een etiket, maar het is ook een andere vorm fles. We hebben een Bordeaux fles en een Bourgogne fles.

Ja, klopt. Dat was gewoon mijn dingetje. Ik wou gewoon heel graag Bourgogne flessen. Ik vond dat wel wat mooier en wel rijper. Voor de rood gaan we blijven, en ik was nu op beeld met jou aan het wijzen.

Voor de rood gaan we blijven in de Bordeaux-les, zoals je al zegt. Bordeaux-flessen, maar alle wits en ook de orange en de rosé gaan nu allemaal naar Bourgogne. We hadden zelfs vroeger deze in doorzichtige flessen. Maar dat is ook helemaal niet goed voor de wijn. Want wij hebben nu ook, ik maak altijd de grap als ik de rondleiding op het domein doe, wij hebben ook in de wijnkelders, we hebben gewone witte lichten, maar ik heb ook oranje lichten.

Ik zeg altijd, dat is voor mij omdat ik van Holland kom, ha ha ha. Maar het is eigenlijk gewoon dat we geen UV krijgen, geen UV straling op die wijn. Want als ze niet ingepakt in de dozen zijn, ik ga ondertussen die andere ook openen. Kan je ook voortaan schenken. Je kan het echt leuk naast elkaar ruiken, in de neus is het al…

Dus dat zeg ik ook altijd, druivensapiënt, sans fin, wij maken is zonder einde. Waarom? Omdat je kunt dus zeggen, ik hou van Solaris bijvoorbeeld. Of je kan zeggen, ik hou van Chardonnay. Maar nu hebben wij hier dus al twee keer Solaris, wat voor mij dus A en Z is qua smaak.

Het hangt er ook heel erg af, welk jaar was het en welk domein is het. Wat ik soms nog doe bij deze is… Kijk en hoor je? Hoor je het? Waarom?

Kijk je ziet al voor mij het verschil in kleur. Je kan het ook goed zien in beeld. Deze heeft een klein beetje nog een soort bruisje erin zitten. Het verschil, een van de verschillen tussen de twee al is… De eerste Solaris 2023 is gefilterd.

2022 is niet gefilterd. Hier, ik ben altijd een open boek, dat weet je inmiddels al een beetje. Ik ben geen grote fan van, hoe zeg ik het, chaptalisatie of veel suikers aan de wijn toevoegen. Hou ik uiteraard niet van, maar als het voor een klein beetje bijsturen, doe ik dat wel graag. Waarom?

Ik zeg altijd te lachen, alcohol is leuk voor je hoofd soms, maar het geeft ook een bepaalde structuur in je mond. Dus als mijn witte wijn opeens 11, 11,5 is, dan heb je heel ander mondgevoel. Dus uit mijn hoofd heb ik hiervoor nog een halve graad laten stijgen, nog een beetje suiker aan toegevoegd in de 23. 23 heb ik ook bâtonnage gedaan, dus dat wil eigenlijk zeggen het roeren. Je hebt altijd na je fermentatie, heb je lie, dat ze noemen dat, je hebt grove lie, fijne lie.

En als je de wijn overpompt, de fijne lie blijft altijd in je wijn zitten. Dat zakt eigenlijk naar de bodem van je vat als een soort poedertje. En dan je eigenlijk, ik noem het gewoon mijn koffieroerstaafje, dan roer je rustig in het vat en dan meng je eigenlijk weer die lie met de wijn en dat zorgt normaal voor een betere integratie in het houten vat en heeft ook extra smaak. Omdat, ja, na de 2022 die super tropisch was, miste ik nog een beetje structuur en smaak in de 2023 en vandaar dat we dat gedaan hebben. Die is gewoon echt 12,5.

De 2022 zit op 13,2, 13,3 in alcohol. Ja, daar heb ik niks aan moeten doen. Die heeft 8 uur schilmaceratie gehad. De 23 niet. Ook omdat de druiven iets minder van…

Ik ga niet zeggen minder kwaliteit, maar minder vol en minder rijk. De 22 hebben echt alles eruit gehaald wat erin zat. En je kunt ook meer spelen met druivensap of met je wijnen als het een heel goed jaar was. Bijvoorbeeld de 23, een deel is op een grote foudre gerijpt, 1600 liter. Van Belgisch eik.

Ook dat is in de toekomst onze droom om enkel met Belgisch eik te werken. En het liefst zo dicht mogelijk dat we alles terroir gewijs zo dicht mogelijk… Want aan de andere kant natuurlijk zou ik graag Amerikaanse eik proberen. Maar ook in de kader van hout een beetje lokaal. Dus dat heeft gerijpt op foudres op gebruikte houten vaten van 500 liter en 228 liter.

En dat heeft een jaar lang is dat gewoon op vat gebleven. Bij de 22… Elke drie maanden heb ik de foudres en de vaten leeggehaald. Alles weer samen op de inox gestoken. Omdat ik eigenlijk elk deel van de wijn dezelfde tijd op de vaten doorhad gebracht.

Eén deel drie maanden op de foudres. Daarna ging datzelfde deel op een klein vaatje. Zo heeft alles… Maar dan maakt die wijn ook veel levendiger. Voilà.

We zullen ze nu een keer… Wat ik zelf merk met die 23 is dat hij is wat ingetogener, wat minder aromatisch dan de 22. Maar hij heeft iets heel interessants. Het is aan de ene kant beetje kruidig, maar het heeft ook iets mysterieus. Dat je een soort van ochtendmist.

Dat je denkt, wat gebeurt hier? Terwijl bij die… 22 zijn alle geuren wat meer uitgesproken. Je hebt echt duidelijk appel, citroen, het is wat rechtlijniger, maar het komt direct je neus in. Ik noem het altijd en français mon voyage tropical, mijn tropische reis.

Heb ook een eigenpassievrucht, ananas, kom er echt van alles door. Maar je hebt gelijk, deze is wel wat mysterieuzer. Ik zelf, ik vind zelf persoonlijk de 22 is het meest interessante. Maar ik ben super blij met de 23, waarom? Is iets klassieker van stijl.

Ik ga niet zeggen Chardonnay kant, maar ik had gisteren iemand, het is een beetje lekker, een Chardonnay. Deze fles, die kan ik aan iedereen geven. Zowel de mensen die er van beetje natuur aan houden als de wakkerkicladrinkers die gaan er lekker van. Deze daarentegen moet wel zeggen, dit gaat heel goed momenteel in de restaurants. Super interessant voor de sommeliers, voor bepaald gerechtje.

En ook voor mij nu heb je alweer toch een gerookte toets. Van die leisteen komt er ook in de 23 natuurlijk door. Die kruidigheid en gewoon een beetje die spanning. En dan beginnen we met proeven met de 23. Yes.

*** Nou, dan gaat hij wel meer open, merk je. Ook weer die sappigheid, veel zuren. Beetje die bitters, lekker fruit, lekker fris fruit. Niet super complex, maar het ook niet dat het heel vlak is. Maar je hebt ook wel weer een beetje banaan, ananas, passievrucht.

Maar niet zo ontzettend uitgesproken, waardoor het denk ik meer een publiekslievelinig is dan dat je zegt van nou, het is wel heel origineel. Voilà. En dat vind ik dus ook zo leuk. Ja, zo spreekt een jaargang. Nou.

Je wel eens muziek dat je denkt, ik mis net een beetje iets en dan stel je de equalizer net anders af, dan komt het meer binnen. En dat is met deze wijn ook. Je hebt hetzelfde profiel, maar net wat krachtiger, net wat wilder en alles voelt gewoon wat meer aanwezig. Dat maakt het gastronomisch super interessant. Ik vind het vooral leuk om het verschil in jaren te proeven.

Want als je heel goed geconcentreerd proeft, het is wel hetzelfde. Maar het is toch weer anders. Je denkt, wat is dan anders? Ik denk bijvoorbeeld, jij bent er al zo in geëvolueerd. Jij maakt al bepaalde connecties in je hoofd.

Je hebt al zoveel geproefd. Jouw smaakpalet is nog denk ik veel groter dan de mijne. Maar voor gewone klant is dit echt A en Z. Die maken bijna die connectie. De sommelier wel.

Maar als ik wijndegustatie is in onze kelder, dan vinden de mensen dat echt… Het verschilt dan ook per dag. De ene keer verkopen we dan heel veel van de D. En andere dag, nee, dat is tropisch. Deze heeft al in de Gault & Millau gestaan.

Bedankt Gault & Millau. Ook dat helpt. Staat in de Gault & Millau. Dan moet het goed zijn. De nieuwe is ook opgestuurd in de Gault & Millau.

Ik ben benieuwd. Dus de 22 staat er in de Gault & Millau gids. Bij de 23 nog niet. De Crémant Rosé die heb ik dit jaar opgestuurd. Dus die worden nu geproefd, nu is het afwachten of we weer opgenomen worden in de gids of dat we misschien zelfs een klein prijsje winnen, stapje voor stapje.

Maar we willen natuurlijk elk jaar een klein beetje vooruit gaan. Maar deze die moet echt bijna alleen giet die in een carafe, laat hem nog even lekker. Je hebt aan het einde voor mij een beetje Savoie-achtige toets van de Jura. Dat oxidatieve komt een beetje door. Maar dat is ook weer typisch voor Solaris.

Ik ben heel blij met Solaris. Dat vind ik fantastische druif. Het is heel interessant. Ik weet wel dat ik die inderdaad even apart ga houden. En ik heb ook nog een hele bijzondere fles van jou gekregen, Mathieu.

Met stift erop geschreven. Le Rocher 2023. Gaan die ook proeven? We gaan hem nu proeven. Dus wij hebben in rood eigenlijk twee druiven.

Cabernet Dorsa maken wij in rode wijn mee. En hebben ook nog Cabernet Cortis. Dat is ook weer zo’n moderne hybride druif. Die is heel taninerijk. Ik heb er in 2022 een klein roodje meegemaakt.

Bijna Nebbiolo-stijl, heel veel tannines. Ik heb er ook echt gewoon in een klein houten vaatje op het hout, één jaar op het hout gelaten. En dan in 2023. Er was gewoon niet zoveel Cortis nog, omdat dat is van het nieuwe perceel. Dat is geplant in 2020.

Dus we hadden niet zoveel Cortis. Maar ik zie het moment nog voor mij. Het was een dinsdagavond. De druiven waren binnen. Ik zei, iedereen ga maar lekker weg.

Ik zet het luik open. Ik was lekker alleen. En ik ben eigenlijk gewoon beginnen persen. Op zo’n laag mogelijke druk, eerst op één bar, nog een keer op één bar en gewoon continu met mijn glas onder dat ding hangen proeven proeven proeven van het sap tot ik dacht oké nu is het klaar ik heb daarna ook niet meer nog een keer extra de rest geperst ik heb dat gewoon direct op inox gestoken het heeft een maandje of 4-5 op inox gezeten met zo’n grove lie en daarna heb ik het op een gebruikt houten vaatje gestoken voor een klein jaartje en ik ben altijd heel eerlijk omdat ik maar een bepaald volume had je wijn begint natuurlijk te verdampen dus je hebt altijd je vult je vat erbij op een gegeven moment had ik geen Cortis meer Dus daar zit een 2 tot 3 procent Solaris ook in, omdat ik gewoon wijn nodig had om mijn vaatje te… Prachtige mooie kleur, lekker…

Het doet me toch heel erg denken. Aan die mousserende wijn, qua kleur. Ontzettend mooie kleur. Je hebt nog zo’n beetje in de neus voor mij wat rijpe aardbei. Een beetje kers zit er wat in, confiete kers.

Je hebt ook nog beetje dat lactische, dat kasige. Dat is nog een beetje van het gist en omdat hij nog maar net op de fles zit. Hij heeft ook wel beetje wat je wel eens hebt met een vulkanische wijn. Dat is een beetje van die, een beetje zo’n zuurige aardse geur. Maar ook weer heel kruidige, het doet me ook weer denken aan soort van kruisbessen en zwarte bes.

Ontzettend interessant. Daarom dat ik hem graag met jou wil proeven en ook dat ik weet wat ik zei. Ik heb heel dankbaar voor mijn importeur, ik noem het mijn importeur, maar toen die wijspreuk fles zat, die wilde direct zo’n 150 flessen. Dus heb er maar 275, dus dat gaat zo uitverkocht zijn en daar ben ik heel dankbaar voor. Dus volgend jaar gaan we ook meer flessen van dat maken, uiteraard.

Dat is de bedoeling. Ja, want jij zei van nou, serveren rond 16 graden, dus ik heb hem een half uurtje in de koelkast gezet zodat hij net wat koeler is. Maar het is een ontzettend mooie wijn. Ik heb dat vooral gemaakt naar de restaurants toe. Dit is echt heel interessant om in een menu te steken.

Ik doe dat ook hè. En français, je me fous, het maakt me niet uit. Als ik een tasting ga doen in nieuwe restaurant neem ik soms ook echt stalen van het vat mee. Omdat ik wil dat ze alles kunnen proeven wat we doen. En de reacties van de sommeliers en zelfs ook de chefs die dat proeven.

Ze zeggen wow wat is dat? Dat is totaal iets anders. En dat vind ik juist leuk. Dus niet zo van, het is iets dat we al kennen en ik wil graag iets maken dat anders is voor de mensen en dat je een andere smaak hebt. Dit is eigenlijk een lichte rode wijn, maar het heeft ook weer iets weg van orange wine.

Ook weer weg van rosé, maar het is gewoon een hele complexe rosé. Die net wat meer power heeft. Het is echt gewoon ontzettend veel kracht. Ook tannines, mooie zuren. Het is nog lekker streng, want het zit net pas in de fles.

Maar ik hoop wel dat die strengheid er een beetje in blijft. Ontzettend gastronomisch en het is heel complex qua… Verschillende lagen. Ik heb zelfs ook een beetje natte aarde en wat natte bladeren. Natte idee erbij.

Terwijl je dat normaal hebt met een rode wijn, dat moet echt wel even rijpen. En dit heb ik echt, dit is gewoon puur natuur. Hier sowieso werkwijze zo natuurlijk mogelijk. Zo min mogelijk sulfiet. We gaan er geen troep in de wijn spijten.

Maar hier heb ik ook niks aan toegevoegd qua suikers. Daarom hoop ik dit jaar nog iets meer zo. Want hij is maar 11,2 in alcohol. Maar toch heeft hij een hele mooie rijpe volle structuur. Maar eigenlijk is het dus een vrij lichte wijn.

Want 11,2 is niet echt heel hoog. Nee, dat is laag. Maar dat proef je niet, want het heeft lekker veel body. Dit jaar ga je hier meer van maken. Ja, dat is ook zo leuk.

Ik heb een collega, die is 20 jaar jonger dan mij, maar die is meer chef agriculteur, dus die is verantwoordelijk voor het veld. Ik was er gisteren, nogmaals, ga mijn achterhoek helpen, en hij was aan snoeien in de Cortis en hij zegt, met z’n takken zijn echt goed. Ik verwacht dit jaar dat we minstens 1000 liter kunnen maken. Dat is top. Dus dat is wel leuk dat hij ook zo meedenkt.

En ook omdat de reacties zijn echt super goed. Het etiket zit er nu op en bijna heb ik alles al kunnen verkopen. Dus dat is heel fijn. En er is ook vraag naar, en ik merk ook, dat is nog misschien een leuke anekdote, ik was afgelopen vrijdag in Comme Chez Soi, een super bekend restaurant, dat is een instituut in België. Dat bestaat bijna al 100 jaar, is altijd 3 ster, 2 ster, nu is het weer 1 ster.

Dus ik praat met die man en zij gaan ook op hun wijnkaart. En uiteraard, ik hou daar van gegapen. Esco, Jumilla, Marlborough, Maar ook zij gaan eigenlijk andere werelddelen. Het gaat er allemaal een beetje uitgaan en de focus gaat gewoon weer naar Europa. Van, we hebben hier al goede dingen.

Dat is echt, ik denk echt dat de Belgische wijnmarkt en ook de Nederlandse is nog iets kleiner. Maar ik denk dat daar wel heel veel toekomst eigenlijk in zit. Omdat je gewoon steeds meer merkt dat de mensen het graag toch weer lokaal willen houden. En lokaal blijven. Ja, het is ook een andere smaak ook.

Want ook in België… Ik ben een grote fan van Chardonnay, maar ook in België hebben er al heel veel geplant. Dan gaan ze het op hout steken en dan is het allemaal heel goed gemaakt. Dan heb ik al 8000 keer geproefd hoe lekker het ook is. Wij proberen dan echt wel een beetje een authentieke smaak van ons te zoeken.

Super mooi. Super mooi verhaal. Hiervan krijgen we in de toekomst meer. En als je kijkt naar de toekomst, wat kunnen we nog meer van jullie verwachten? In welke context bedoel je dat?

Jullie zijn misschien nog aan het experimenteren. Komt er nog een bijvoorbeeld een orange wine? Ga je nu een beetje richting natuurwijn? Of juist niet? Ik merk, maar nogmaals, de natuurwijn is een gigantische hype geweest.

En daardoor is er een bepaalde stijl ontwikkeld. Natuurwijn, zover ik weet, bestaat eigenlijk al heel lang. Zijn zelfs volgens mij klassieke Bordeaux die pokken duur zijn, waar ze nog met het paardje werken en waar ook geen sulfiet en geen… Maar omdat die smaak zo klassiek is, denken de natuurwijn lovers dat het geen natuurwijn is. Dus ik merk gewoon ook van een hele hippe natuurwijnbar waar ik mee samenwerk.

Die zegt ook voor ons, in de toekomst gaat het een beetje in het midden liggen. Tussen het conventionele en het natuurlijke. Dus we maken een beetje het midden. Ik denk dat wij daar heel goed in dat midden zitten. Het is niet super klassiek, niet super te funky ook.

Maar wat komt er nog aan? Ja hier sowieso blijft natuurlijk altijd onze crémants maken. Als het goed jaar is de rosé. Wits. De rosé komt volgend jaar terug.

Ik ben dus ook een orange. Die zit op fles. Ja, met mijn enthousiasme. Ik heb geen acht dagen, geen tien dagen, maar ik heb 28 dagen schilmaceratie gedaan. Dus het is echt een tanninefestijn nog in je mond.

Een half jaar geleden moest je bijna glas water drinken. Zo droog was die. Dus dat komt er nog aan. In principe, ja, wat ik zei. Crémant, wit, rosé, orange en rood.

En onze ratafia komt er nog weer aan. Maar die was wel uitverkocht. De Pipi de Jésus, dat is eigenlijk vertaald het engeltje dat op je tong plast. En voor de mensen die het concept niet weten wat ratafia is, is eigenlijk, je hebt druivensap, hebt suikers en alcohol. Wij zouden alcohol mogen aankopen, maar ook daarin laten wij, dan halen wij wijn aan de kant en we laten onze eigen wijn destilleren zodat eigenlijk ook de alcohol weer van je eigen terroir komt.

En we maken de alcohol eigenlijk vaak van onze derde pers. En wij persen vaak wel gewoon echt druivensap en niet de laatste pers. Dat sap heeft ook echt lekker veel frisheid. Wij hebben eigenlijk een soort frissere stijl ratafia dan bijvoorbeeld in de Champagne. Daar is dat wat donkerder.

Wij hebben eigenlijk een gele ratafia. Dus er komt eigenlijk nog heel veel aan. Nou, ik ben benieuwd. Mathieu, ik zou zeggen heel erg bedankt voor het proeven. Hartstikke mooi verhaal.

Mocht je naar wijn importeren, kijk in de show notes dat staat de contactgegevens van Mathieu. Mathieu, heel erg bedankt en ik kom je hopelijk snel weer tegen op een mooi wijnfestival of in een mooie wijnbar. We houden hier sowieso contact. En nogmaals volgens mij dit jaar bij het festival van de Lage Landen. Ik zal weer aanwezig zijn.

Ik denk dat jij ook aanwezig bent. Dus we gaan elkaar hier sowieso daar zien. Augustus denk ik dit jaar, als ik het goed begrepen heb. En we houden uiteraard contact. En ik hoop je echt binnenkort nog een keer live met je het glas te kunnen heffen.

Voilà, ik ga het nog één keer… doen. Dank je wel. Proost! Dankjewel en tot binnenkort.

En bedankt jij ook voor je tijd, Jij ook bedankt.