Drie weken proeven. Twee sessies per dag. Zo’n 35 wijnen per sessie. Aan het einde van elke oogst staan er bij Moët & Chandon 800 tot 1.000 individuele basiswijnen op tafel, en Benoît Gouez moet er één voor één over beslissen. Welke gaat naar de reserves. Welke past in een non-vintage blend. Welke heeft de potentie om over zes of zeven jaar nog te bestaan in een millésime.
Voor de nieuwe Sparks proefde ik samen met hem een fles Brut Impérial. We spraken over schaal, klimaatverandering, en waarom het grootste champagnehuis ter wereld zich nog steeds als ambacht presenteert.
Wie is Benoît Gouez
Benoît Gouez is sinds 2005 chef de cave bij Moët & Chandon. 2025 is zijn 28e oogst voor het huis. Hij komt zelf niet uit Champagne. Hij groeide op in Bretagne, studeerde in Normandië, en werkte oogsten in Californië, Australië en Nieuw-Zeeland voordat hij in 1998 bij Moët begon. Ingenieur van opleiding. Blender van instinct. Hij zegt het zelf het mooist: “Ik draag het gewicht van de traditie niet op mijn schouders.” Dat geeft hem ruimte om de stijl te laten evolueren zonder hem te breken.
”Bigger is better”: waarom Champagne via de huizen tot bloei kwam
Dit is de zin uit ons gesprek waar ik op terug blijf komen. Champagne kent 319 geclassificeerde dorpen. Moët heeft toegang tot druiven uit 282 van deze dorpen, plus een eigen domein van 1.500 hectare dat volledig op Grand Cru en Premier Cru is aangeplant. Die diversiteit is het hele punt.
“Het klimaat in Champagne is grillig,” vertelde Benoît me. “De kwaliteit varieert van jaar tot jaar enorm. Door toegang te hebben tot een grote diversiteit aan druiven kun je via blenden de consistentie bereiken waar Champagne om bekend staat.”
Hij vergeleek het met soep maken. Soep voor vier mensen is één ding. Soep voor 4.000 mensen tegelijk is een ander vraagstuk. De meeste wijnmakers hoeven die vraag nooit te beantwoorden.
Industrieel of artisanaal? Het verschil zit in mindset
Hier draait Benoît een veelgehoorde aanname om. Het verschil tussen een industriële producent en een ambachtelijke producent zit volgens hem niet in volume. Het zit in de vraag of je elk jaar dezelfde formule uitvoert.
“Ik ken veel kleine wijnboeren die in feite industrieel werken. Ze doen elk jaar precies hetzelfde. Wij hebben geen recept. Ik wil geen recept. Ik wil me elk jaar opnieuw aanpassen aan wat de oogst geeft.”
Uit de 1.000 basiswijnen bouwt het team 40 tot 60 pre-blends. Vanuit die pre-blends worden de finale blends samengesteld, elk uit 10 tot 15 onderdelen. Brut Impérial bestaat doorgaans uit drie verschillende oogstjaren. Voor Collection Impériale, het project dat Benoît “oenologie van mutatie” noemt en vergelijkt met haute couture, is daar een vierde laag aan toegevoegd: reservewijnen die op verschillende manieren rijpen.
2003 was het kantelpunt
Ik vroeg Benoît wanneer klimaatverandering ophield abstract te zijn en een actieve variabele werd in zijn beslissingen. Zijn antwoord was concreet: 2003.
“De meeste huizen in Champagne besloten dat jaar geen vintage te declareren. Wij wel. Het heeft echt onze manier van denken veranderd.”
Sindsdien ziet hij de rijpingsparameters van de druiven uit elkaar lopen. In 2025 had Pinot Noir minimaal 10,5 potentieel alcoholgehalte nodig om aromatisch volgroeid te zijn. Voor Chardonnay was dat 11. Een vol punt hoger dan vroeger. Wat ooit rijp was bij 9,5 leest nu als onderontwikkeld op datzelfde niveau.
Dat heeft gevolgen. Fenolische rijpheid, tannine-structuur en aromatische voorlopers lopen niet meer parallel met het suikergehalte. Het lab kan dat nog niet volledig meten. Bes proeven en intuïtie blijven nodig.
Het Champagne-genenarchief opnieuw aanleggen
Dit is het langetermijnantwoord waar Moët in investeert. Vijf jaar geleden vroeg het team zijn telers om elk perceel dat vóór de jaren 70 was aangeplant af te speuren, vóór Champagne werd ontworteld en herplant met een smal palet aan klonen. Alles wat afweek werd gemarkeerd.
Het resultaat is nu een levend conservatorium:
- 800 verschillende individuen Chardonnay
- 800 verschillende individuen Pinot Noir
- 800 verschillende individuen Meunier
- 300 andere, waaronder Pinot Blanc-varianten, rookachtige Meunier en roze Chardonnay
Voltis, de nieuwe ziektebestendige variëteit die in Champagne is toegestaan, hoort bij hetzelfde antwoord op dezelfde vraag: wat moet een warmer wordend Champagne planten?
Dezelfde logica geldt voor gisten en bacteriën. De selecties die nu in gebruik zijn dateren uit de jaren 70, toen de bodemchemie, het klimaat en de wijngaardpraktijken anders waren. Een nieuw selectieprogramma is gestart.
Brut Impérial proeven: drie pijlers
Toen ik hem vroeg wat hij beluistert in een glas Brut Impérial, kwam zijn antwoord in drie delen.
Joyful fruitiness. Moëts huisstijl is reductief en niet-oxidatief. Geen eikenhout. Geen oxidatie. Geen aromatische gisten. Het doel is de druif zo zuiver mogelijk laten spreken. Voor Brut Impérial vertaalt zich dat in witte perzik, gele appel, citrus en een groen-mintige toets voor frisheid.
Quiet maturity. Elke fles Brut Impérial ligt nu minimaal 24 maanden op de gist voor het dégorgeren. Magnums krijgen meer dan drie jaar. Die rijping vertaalt zich in brioche, croissant, vers brood en verse noot. Die noten ondersteunen het fruit zonder het te overstemmen.
Effortless pleasure. Dit is het deel dat makkelijk te missen is. De wijn is enorm complex om te maken. Benoîts taak is die complexiteit voor de drinker te verbergen. “Eenvoud is de ultieme verfijning. Met Brut Impérial wil ik dat de fles toegankelijk aanvoelt.”
De parel zelf is fijner geworden. Een lagere dosage helpt ook. De wijn leest eleganter dan twintig jaar geleden.
Een Rosé uit 1872
Het verhaal dat me bijbleef komt aan het einde van de aflevering.
Tijdens een controle van de vintage-bibliotheek vond Benoît flessen uit 1872 die in de boeken als wit stonden. Toen hij er een tegen het licht hield zag hij dat de wijn kleur had. Het kon oxidatie zijn. Het kon Ratafia de Champagne zijn. Twee flessen waren er nog, en hij had geen plan B.
Voor de lancering van de Rosé Vintage 2004 opende hij er één, samen met een kleine groep wijnspecialisten. Het bleek inderdaad Rosé. Met 100 gram dosage per liter, klassiek voor die periode. Niet perfect. Maar nog steeds levend. Nog steeds emotioneel. De andere fles staat nog in de kelder en gaat nooit meer open.
Veelgestelde vragen
Hoeveel basiswijnen blendt Moët per jaar? Tussen de 800 en 1.000 individuele basiswijnen worden elke oogst geproefd en geëvalueerd. Die worden ingedeeld in 40 tot 60 pre-blends, die vervolgens worden samengevoegd tot de finale blends.
Uit hoeveel dorpen komen de druiven van Moët? Moët heeft toegang tot druiven uit 282 van de 319 geclassificeerde dorpen in Champagne, plus een eigen domein van 1.500 hectare op Grand Cru en Premier Cru.
Hoe lang rijpt Brut Impérial? Minimaal 24 maanden op de gist voor dégorgement. Magnums liggen ruim drie jaar.
Wanneer begon klimaatverandering Moëts blendingbeslissingen te beïnvloeden? Benoît Gouez wijst 2003 aan als kantelpunt. Het was het eerste oogstjaar waarin het seizoenspatroon brak en de meeste huizen geen millésime declareerden.
De fles zelf
Moët & Chandon Brut Impérial NV. Drie oogstjaren, meerdere dorpen, minstens 24 maanden op de gist. De reductieve stijl houdt het fruit naar voren (gele appel, verse perzik, citrus) met een briochelaag eronder. Wie deze fles al jaren op de automatische piloot drinkt mag de huidige dégorgements opnieuw met aandacht proeven. De parel is fijner. De dosage is lager. De wijn voelt eleganter dan tien jaar geleden. Rond €45–€55 in de Nederlandse handel.
Volledig transcript
De aflevering is in het Engels opgenomen. Het volledige transcript staat op de Engelstalige versie van dit artikel voor toegankelijkheid en SEO.
Meer over Moët & Chandon
Bezoek moet.com voor het volledige assortiment en de geschiedenis van het huis.
Luister
Bekijk