In dit artikel Een zonovergoten seizoen
Datatabel van de Nederlandse wijnproductie 2025 met liters per kwaliteitscategorie en geschat aantal flessen, in donkergroen en bordeaux.

Nederlandse wijnoogst 2025: verdubbeld naar 1,5 miljoen flessen

5 juni 2026 · 4 min leestijd

Nieuws

Twee keer zoveel druiven als een jaar eerder. Dat is wat Nederlandse wijngaardeniers in 2025 binnenhaalden. De Nederlandse wijnoogst 2025 komt uit op ongeveer 11.752 hectoliter, ruim anderhalf miljoen flessen. Cijfers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO), samengesteld met de Vereniging Nederlandse Wijnproducenten (VNWP), laten een oogst zien die bijna het record evenaart.

In 2024 ging het nog de andere kant op. Nachtvorst en aanhoudende regen zorgden voor misbloei, en de teller bleef steken op amper de helft van wat nu binnenkwam. Het verschil zit in het weer. Waar 2024 koud en nat was, leverde 2025 een zomer die nauwelijks beter had gekund voor de druif.

Totale productie 2025
11.752 hl
Geschat aantal flessen
ca. 1.566.933
Verhouding wit / rosé-rood
74% / 26%
Verdubbeling t.o.v. 2024
5.684 hl → 11.752 hl
Aandeel van 5-jaarsgemiddelde
135% (5-jaarsgem. 9.515 hl)
Wijngaarden / areaal
220 wijngaarden / ca. 350 ha

Een zonovergoten seizoen

De zomer van 2025 was volgens het KNMI een van de warmste sinds het instituut temperaturen meet. Gemiddeld zo’n 18,5 °C. Dat getal zegt op zichzelf weinig, maar voor een wijnboer telt het door in de Huglin-index: een maat die de minimum- en maximumtemperaturen tijdens het groeiseizoen optelt. Onder de circa 1500 wordt kwaliteitsdruif lastig. In Midden-Nederland kwam de index vorig jaar uit rond de 1700, het equivalent van ongeveer acht zonuren per dag.

Genoeg licht en warmte dus om druiven volledig te laten uitrijpen. Het resultaat is de op één na hoogste Nederlandse druivenoogst ooit gemeten. Driekwart daarvan werd witte wijn, de rest rosé of rood.

Kwaliteit boven kwantiteit

Het volume haalde net geen record, maar de kwaliteit ligt hoger dan in 2024. Dat is te zien aan het aandeel wijnen met een Beschermde Oorsprongsbenaming (BOB): ongeveer 19% van de hele oogst. Niet eerder lag dat aandeel zo hoog bij Nederlandse wijn.

Voor wie de term niet dagelijks gebruikt: een BOB-classificatie betekent dat een wijn voldoet aan vastgelegde regels per gebied, opgeschreven in een productdossier. Strengere eisen aan druif, opbrengst en herkomst dan bij een gewone landwijn. Dat een vijfde van de oogst dat niveau haalt, zegt iets over hoe serieus de Nederlandse wijnbouw zichzelf neemt. Voor de drinker is het een houvast: een BOB op het etiket is een belofte die getoetst wordt.

BOB (Beschermde Oorsprongsbenaming)
227.600 L · 19,4%
BGA (Beschermde Geografische Aanduiding)
856.700 L · 72,9%
Overige wijnen
90.900 L · 7,7%

Het zwaartepunt ligt nog altijd bij de bredere BGA-categorie, die bijna driekwart van de productie beslaat. De kwaliteitstop groeit, maar de basis van de Nederlandse wijn blijft het ruimere middensegment.

Wit domineert, rosé en rood blijven klein

De cijfers per kleur volgen een vast Nederlands patroon. Onze koele ligging is gemaakt voor witte druiven met frisse zuren. 74% van de productie werd wit, 26% rosé of rood. In absolute aantallen: ruim 1,1 miljoen flessen wit tegenover zo’n 408.000 rosé en rood samen.

Gemiddelde productie Nederlandse wijn per jaar sinds 2021, met hectoliters en verhouding tot het vijfjaarsgemiddelde.

De grafiek zet 2025 in perspectief. Het vijfjaarsgemiddelde ligt op 9.515 hectoliter. Met 11.752 zit vorig jaar daar fors boven, op 135 procent. Tegelijk laat dezelfde reeks zien hoe grillig de Nederlandse oogst is: 2024 bleef op 65,5 procent steken, 2022 schoot uit naar 113 procent. Eén misgelopen bloei of een week vorst en de helft van het volume verdampt.

Iets meer wijngaarden, gestaag

Naast liters telt de RVO ook wie de druiven verbouwt. De oogst van 2025 kwam van 220 wijngaarden met samen ongeveer 350 hectare. Opnieuw een lichte stijging, een lijn die al een paar jaar omhoog loopt. Deels door uitbreiding van bestaande percelen, deels door kleine nieuwe wijngaarden.

Wat opvalt is hoeveel makers het hele traject zelf doen. 79% verwerkte de druiven zelf tot wijn. Twee procent verkocht de oogst door, de rest besteedde het maken uit aan een wijnmaker. Nederlandse wijn is dus geen losse hobbyteelt die elders gebotteld wordt, maar in overgrote meerderheid eigen werk van druif tot fles.

Wat deze cijfers niet zeggen

Twee kanttekeningen horen erbij. De eerste: anderhalf miljoen flessen klinkt fors, maar valt in het niet bij wat Nederland importeert en wegdrinkt. We praten over een nichevolume dat in een enkele supermarktketen per week verdampt. De groei is reëel, de schaal blijft bescheiden.

De tweede: “op één na hoogste oogst ooit” is een mooie kop, maar het blijft geen record. En één goed weerjaar maakt nog geen trend. De grilligheid in de vijfjaarsreeks waarschuwt voor te veel optimisme. 2025 was vooral een cadeau van de zon, geen bewijs dat de Nederlandse wijnbouw klimaatbestendig is geworden.

Wat wél vaststaat: de eerste witte wijnen en rosés van jaargang 2025 zijn gebotteld en liggen al of binnenkort klaar. Een deel ervan wordt deze zomer gekeurd tijdens de Wijnkeuring van de Lage Landen. Wie wil weten wat een zonovergoten Nederlands seizoen in het glas doet, kan dat dit jaar zelf naast elkaar zetten.

Bronnen