“Sherry - is dat niet iets wat je oma vroeger dronk?” Toen ik mijn recente Sparks by VinoVonk-aflevering opende met deze vraag, lachte Pablo García de León bewust. Als zesde-generatie familielid van Bodegas Viuda de Manjón heeft hij het al ontelbare keren gehoord. Maar na het proeven van zijn assortiment moet ik toegeven: ik had het helemaal mis over sherry.
Een erfenis van 175 jaar onder leiding van vrouwen
Dit is wat meteen mijn aandacht trok: dit wijnhuis wordt al sinds dag één door vrouwen geleid. Opgericht in 1846 door het echtpaar Pedro Manjón en Leona Mergelina in Sanlúcar de Barrameda, nam het een dramatische wending toen Pedro slechts enkele jaren later overleed. Leona hield het bedrijf niet alleen in stand - ze transformeerde het in een gerenommeerde producent in de hele regio Marco de Jerez. Vandaar de naam “Viuda de Manjón” (Weduwe van Manjón).
Na drie generaties verkocht de familie aan González Byass. Maar hier wordt het interessant: ze behielden hun wijngaarden en bleven bijna een eeuw lang druiven verbouwen. Vijf jaar geleden kocht Pablo's moeder, de vijfde generatie, de merken terug. Nu heroveren ze hun plaats in de renaissance van sherry met de internationale merknaam Leaena (Latijn voor leeuwin).
De familie onderhoudt 20 hectare verspreid over twee prestigieuze pagos: Miraflores in Sanlúcar en Espartina in Jerez. Deze wijngaarden liggen in albariza - die kenmerkende witte, krijtachtige grond die werkt als een spons, zonlicht reflecteert en tegelijkertijd kostbaar vocht vasthoudt tijdens de brute zomers van Andalusië.
Vier Sherries, Vier Verhalen
Tijdens onze digitale proeverij nam Pablo hun kernassortiment met me door. Ik zal eerlijk zijn over wat werkte en wat niet.
Fino Leaena daagde mijn veronderstellingen onmiddellijk uit. Dit is geen gewone, jonge fino. In plaats daarvan is het een verfijnde blend van gemiddeld 6,5 jaar in vijf verschillende solera's (gefractioneerde mengsystemen). En nog beter? Het combineert wijnen uit zowel Sanlúcar, wat zorgt voor die prachtige maritieme ziltheid, als uit Jerez, wat zorgt voor een drogere structuur. De biologische rijping onder flor (beschermende gist) zorgt voor een ongelooflijke complexiteit. Opeens begreep ik waarom sommeliers zo enthousiast zijn over sherry van hoge kwaliteit.
Oloroso Leaena werd mijn onmiddellijke favoriet. Met een gemiddelde leeftijd van 16 jaar levert deze oxidatief gerijpte schoonheid (wat betekent: geen beschermende flor, alleen luchtcontact) kracht zonder brutaliteit. Pablo vertelde me: “Wees niet bang, want hij is erg sterk in de neus en de kleur ziet er erg sterk uit. Maar als je hem dan in de mond neemt, is het een heel zachte en zijdezachte wijn.” Hij overdreef niet. Maar hier is mijn kritiek: zelfs uitzonderlijke olorosos als deze worstelen met de prijsstrategie. Op de meeste markten blijven kwaliteitsflessen ondergewaardeerd.
Amontillado Leaena biedt het beste van twee werelden: het begint als fino onder biologische rijping, wordt halverwege verrijkt om de flor te doden en gaat oxidatief verder als oloroso. De zeven jaar oude blend levert die klassieke walnootnoten en oxidatieve diepte, terwijl de zilte frisheid behouden blijft. Ik vond dit misschien wel het makkelijkste instapmoment voor sherry-sceptici, hoewel ik persoonlijk de dramatische intensiteit van de oloroso miste.
Cream Leaena vertegenwoordigt hun poging om een vaak middelmatige categorie te verbeteren. Gebouwd op dezelfde 16 jaar oude oloroso, met Pedro Ximénez toegevoegd voor de zoetheid, is het ontegenzeggelijk goed gemaakt. Maar ik moet eerlijk zijn: cream sherry blijft problematisch voor mij. Ik hou van kurkdroge wijnen of intens zoete dessertwijnen (geef mij maar 300-400 gram restsuiker!). Deze middenweg voelt gecompromitteerd, zelfs als hij goed wordt uitgevoerd. Dat gezegd hebbende, Pablo heeft gelijk dat de meeste crèmes commerciële rommel zijn - deze staat ver boven die menigte.
Wat maakt deze anders?
Naast de complexiteit van het solera systeem, gaat het echt om het terroir. Die albariza grond is niet alleen visueel opvallend - het vormt fundamenteel het karakter van deze wijnen. Gecombineerd met oude wijnstokken (sommige 30-35 jaar) en nieuw aangeplante blokken, kan de familie experimenteren met behoud van consistentie.
Het spannende gedeelte: Wat is de volgende stap?
Pablo onthulde hun meest intrigerende project: vino de pasto. Dit zijn niet versterkte, stille witte wijnen van Palomino-druiven - momenteel buiten de officiële benaming van Jerez, maar mogelijk de toekomst van sherry. Minder alcohol, gericht op het terroir en toegankelijk voor jongere drinkers die nog nooit traditionele sherry hebben geprobeerd? Dat is innovatief zakendoen en opwindend wijnmaken.
“Ik denk dat het de eerste stap is om mensen kennis te laten maken met sherry,” legt Pablo uit. Hij is iets op het spoor.
Bekijk het volledige interview
Wil je het complete verhaal? Ik heb meer dan 30 minuten met Pablo gediscussieerd over alles van biologische versus oxidatieve veroudering tot cocktailtoepassingen (iemand een Fino Margarita?). Bekijk de volledige Sparks by VinoVonk aflevering:
Moet je deze proberen?
Absoluut - maar met realistische verwachtingen. Sherry is niet voor iedereen, en dat is prima. Vooral de fino en oloroso hebben indruk op me gemaakt, terwijl de cream, hoewel goed gemaakt, sceptici van zoete wijnen niet zal overtuigen. Kwaliteit is enorm belangrijk in deze categorie; te veel producenten jagen op volume in plaats van uitmuntendheid.
Bodegas Viuda de Manjón bewijst dat wanneer een familie 175 jaar kennis in elke fles investeert, er magie gebeurt. Zelfs deze voormalige sherry-scepticus is overtuigd.
Vind deze wijnen via Anfors Imperial in Nederland: https://www.anfors-imperial.com/producenten/spanje/viuda-de-manjon/
Voor andere markten kun je rechtstreeks contact opnemen via de website van de wijnmakerij: https://www.leonasherry.com/
Speciale dank aan Anfors Imperial voor het sponsoren van deze Sparks by VinoVonk aflevering en het mogelijk maken van deze proeverij.
