Toet Amsterdam: gedurfde mediterrane wijnkaart

De Toet Amsterdam wijnkaart verraste me. Ik zat op het Europaplein met mijn vrouw Linda, eigen initiatief, eigen rekening, geen idee van ons dat we erover zouden schrijven, en sommelier Lars Kleverlaan schonk ons iets in van de Canarische eilanden. Dat verwacht je niet. Lars werkte eerder bij sterrenrestaurant Flore; zijn kaart draagt die achtergrond, maar intimideert niet. Griekenland, Kroatië, Tenerife naast de klassiekers. Chef Raymond Plat’s mediterrane keuken krijgt een wijnprogramma dat haar bijhoudt.

Een Kaart Met Echt Karakter en Breedte

Lars Kleverlaan heeft hier iets bijzonders gecreëerd. Zijn ervaring bij Flore heeft hem geleerd dat diversiteit telt; je vindt toegankelijke parels vanaf rond de €40 naast zeer kostbare flessen voor de durfal. Wat mij echt blij maakte: serieuze vertegenwoordiging uit Griekenland, Kroatië, Cyprus en zelfs Duitsland. Regio’s die veel te vaak worden genegeerd ten gunste van de gebruikelijke Italiaanse en Franse verdachten. Dit is geen kaart die intimideert; het nodigt uit tot verkenning, ongeacht je budget. De focus blijft stellig op Zuid-Europese en mediterrane producenten, wat een samenhangend geheel vormt zonder voorspelbaar te zijn. Je voelt dat Lars werkelijk nadenkt over hoe deze wijnen bij het eten passen, in plaats van simpelweg pagina’s vol te schrijven met indrukwekkende namen.

Mousseux Met Finesse Zet de Toon

We begonnen met Michel Christò Trento DOC Brut 2021, en ik begreep meteen Lars’ aanpak. In plaats van standaard Prosecco of de voor de hand liggende Franciacorta, bood deze elegante mousseux uit Trentino verfijning zonder pretentie. Gemaakt van Pinot Noir en Chardonnay via de traditionele méthode (dezelfde techniek als Champagne), met delicate bubbels, frisse groene appelnoten en een vleugje amandel in de afdronk. Gecombineerd met Toet’s gerechtjes was het precies wat een aperitief moet zijn; levendig genoeg om je gehemelte wakker te maken, verfijnd genoeg om aan te geven dat je in goede handen bent.

Waar Atlantische Winden Vulkanisch Terroir Ontmoeten

Hier werd het interessant. Lars schonk ons Trenzado 2021 uit Valle de la Orotava op Tenerife in, en eerlijk gezegd; wanneer zag je voor het laatst Canarische eilandenwijn op een Amsterdamse kaart? Mineraalachtig, zout, bijna rokerig: deze vulkanische expressie transporteerde ons rechtstreeks naar zwart zandstranden en Atlantische winden. Gedurfd programmeren dat prachtig uitpakte.

We vergeleken het met de Attis Lías Finas Albariño 2024 uit Rías Baixas in Galicië. Deze Spaanse kustklassieker toonde alles wat Albariño het beste kan; snijdende zuurgraad, citroenbloesemaroma’s en die karakteristieke zeespray-mineraliteit. De aanduiding “lías finas” betekent dat de wijn op fijne droesem is gerijpt, wat subtiele textuur toevoegt. Beide witten bewezen ideale metgezellen voor onze seabass carpaccio met bottarga; de oceaan-invloedrijke wijnen echoën de maritieme ingrediënten perfect. De Albariño was zeer fruitig, warm en elegant. De Trenzado bood daarentegen meer spanning en schittering; een strijd tussen comfort en het durven verder te gaan.

Oude Wijnstokken Die Ons Deden Zwijgen

De avond’s openbaring kwam met Ossian Viñas Viejas 2022, een Verdejo van oude wijnstokken in Segovia. Als je Verdejo kent als de gemakkelijke huismerkwit van Rueda, zet je schrap. Deze wijn uit oude wijngaarden bood honing-rijkdom, complexe nootachtige nuances en indrukwekkende structuur; meer als fijne witte Bourgogne dan typisch Spaans. Het eleveerde onze hoofdgerecht van rode mul met lardo di Colonnata dermate mooi dat Linda en ik werkelijk even pauzeerden om het te waarderen. Deze keuze toont Lars’ breedte; hij curateert alles van betaalbare ontdekkingen tot flessen voor verzamelaars.

Genereuze Service, Maar Niet Zonder Tegenslagen

Gedurende de avond bood Lars zelf ons extra proefjes aan; die genereuze “probeer dit eens” mentaliteit die goede service in onvergetelijke gastvrijheid transformeert. De wijnkennis van het personeel was evident zonder aanstellerig te zijn.

Ik moet echter eerlijk zijn over drie zaken. De wijnkaart zelf frustreerde mij genuanceerd met haar sierlijk cursief lettertype; veel te klein en ingewikkeld om in ambient licht te lezen. Ernstiger; de per-glas selectie zou aanzienlijk groter kunnen zijn. Wanneer je zulke diverse en interessante flessen op de kaart hebt, zouden meer glas-porties experimenten aanmoedigen zonder de verplichting van hele flessen. En hoewel halve flessen bestaan, zouden meer hiervan de kaart nog toegankelijker maken.

Waarom Je Toch Langs Moet Gaan

Deze kritiekpunten daargelaten; Toet Amsterdam’s wijnprogramma slaagt briljant. Lars Kleverlaan heeft een kaart met echt karakter gecreëerd die zich uitstrekt van betaalbare parels tot serieuze verzamelaarsbottels; een die onderwijst zonder te doceren en verrast zonder af te schrikken. Gecombineerd met de warme sfeer en werkelijk professionele service wordt Toet een must-visit voor wijnminnenden in Amsterdam-Zuid.

Wanneer je gaat, en je moet gaan, vraag Lars wat hem momenteel enthousiast maakt. Zijn passie is besmettelijk, en of je budget bescheiden of ruim is: je vindt iets uitzonderlijks. Neem misschien je leesbril en een extra zaklampje mee.